วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบโมเดลประยุกต์และโมเดลบูรณาการการวัดความฉลาดทางจิตวิญญาณ ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายในบริบทสังคมไทย 2) สร้างเกณฑ์ปกติวิสัย (norms) ของความฉลาดทางจิตวิญญาณของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายในบริบทของสังคมไทย กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย คือนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายที่ได้จากการสุ่มตัวอย่าง จำนวน 1,780 คน ปีการศึกษา 2553 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แบบวัดความฉลาดทางจิตวิญญาณที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นตามโมเดลประยุกต์และโมเดลบูรณาการ ซึ่งเป็นมาตรประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความเที่ยงทั้งฉบับเท่ากับ .926 และ .957 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันอันดับสอง และคะแนนปกติที ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1) โมเดลบูรณาการการวัดความฉลาดทางจิตวิญญาณของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย มีความสอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์มากกว่าโมเดลประยุกต์ โดยโมเดลบูรณาการมีค่า chi-square = 77.50, p-value = .527, df=79, GFI = 1.00, AGFI= .99, RMSEA = .000, RMR = .005 ในขณะที่โมเดลประยุกต์มีค่า chi-square = 97.70, p-value = .518, df = 99, GFI = 1.00, AGFI = .99, RMSEA = .000, RMR = .007 ตัวแปรในโมเดลบูรณาการสามารถอธิบายความแปรปรวนความฉลาดทางจิตวิญญาณได้ ร้อยละ 71-99 ซึ่งสูงกว่าโมเดลประยุกต์มีค่าเท่ากับร้อยละ 67-98 2) เกณฑ์ปกติวิสัยระดับชาติ (national norms) ของความฉลาดทางจิตวิญญาณของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายตามโมเดลบูรณาการ มีคะแนนปกติ ที อยู่ในช่วง T17-T79 ส่วนคะแนนความฉลาดทางจิตวิญญาณสำหรับภาคกลาง ภาคเหนือ ภาคใต้ ภาคตะวันออก ภาคตะวันตกมีคะแนนปกติ ที อยู่ในช่วง T21-T79 และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มีคะแนนปกติ ที อยู่ในช่วง T21-T74