วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ.1).เปรียบเทียบระดับคุณภาพโครงสร้างทางปัญญาระหว่างก่อนและหลังเรียนของนักเรียนกลุ่มที่เรียนด้วยการจัดการเรียนรู้ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ร่วมกับผังความคิด เชิงทัศน์ 2) เปรียบเทียบระดับคุณภาพโครงสร้างทางปัญญาระหว่างนักเรียนกลุ่มที่เรียนด้วยการจัดการเรียนรู้ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ร่วมกับผังความคิด เชิงทัศน์กับนักเรียนกลุ่มที่เรียนด้วยการสอนแบบทั่วไป 3).ศึกษาความสามารถในการวิเคราะห์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายหลังการใช้การจัดการเรียนรู้ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ร่วมกับ ผังความคิด เชิงทัศน์และ 4).เปรียบเทียบความสามารถในการวิเคราะห์ระหว่างกลุ่มที่เรียนด้วยการจัดการเรียนรู้ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ร่วมกับผังความคิดเชิงทัศน์กับนักเรียนกลุ่มที่เรียนด้วยการสอนแบบทั่วไป. กลุ่มตัวอย่าง.คือ.นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5.โรงเรียนสภาราชินี 2 ตรัง ที่ศึกษาในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2556.จำนวน.2.ห้องเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูล คือ 1) แบบวัดคุณภาพของโครงสร้างทางปัญญาที่มีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.73 และ 2) แบบวัดความสามารถในการวิเคราะห์ที่มีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.65 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติ ดังต่อไปนี้ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบค่าที ผลการวิจัยสรุปได้ว่า 1. นักเรียนกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยคุณภาพของโครงสร้างทางปัญญาหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. นักเรียนกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยคุณภาพของโครงสร้างทางปัญญาสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. นักเรียนกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยความสามารถในการวิเคราะห์ร้อยละ 71.93 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด คือ ร้อยละ 70 4. นักเรียนกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยความสามารถในการวิเคราะห์สูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05