วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

ศึกษาประวัติชีวิตของพระปพนพัชร์ จิรธัมโม วิธีการเยียวยาทางจิตใจ และประสบการณ์ในการเยียวยาทางจิตใจของพระปพนพัชร์ จิรธัมโม เป็นวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ แนวศึกษาเฉพาะกรณี มีวิธีการเก็บข้อมูลแบ่งเป็น 2 วิธีคือ วิธีที่หนึ่ง ได้แก่ การลงพื้นที่วัดคำประมง จ.สกลนคร เก็บข้อมูลโดยวิธีการสังเกตแบบมีส่วนร่วมและไม่มีส่วนร่วม ควบคู่ไปกับการสัมภาษณ์เชิงลึก และการจดบันทึกภาคสนาม วิธีที่สอง ได้แก่ การเก็บข้อมูลเสริมจากการถ่ายภาพ การศึกษาจากเอกสาร บทความ ที่เกี่ยวข้องกับพระปพนพัชร์ จิรธัมโม ผลการวิจัยสามารถจำแนกออกเป็น 3 ตอน คือ พระปพนพัชร์ จิรธัมโม หรือที่ทุกคนเรียกว่า หลวงตาปพนพัชร์ เริ่มต้นเยียวยาจิตใจผู้ป่วยมะเร็งและญาติ ตลอดจนผู้ที่มีความทุกข์ ตั้งแต่ปี 2548 มูลเหตุเกิดจากการที่ท่านป่วยเป็นมะเร็งหลังโพรงจมูก ทำให้ท่านทราบถึงความทุกข์ทั้งทางกายและจิตใจของผู้ป่วยและญาติ ช่วงเวลานั้นธรรมะและการปฏิบัติตามแนวทางพระพุทธศาสนา คือหนทางในการเยียวยาจิตใจที่ท่านใช้ หลังจากที่ท่านผ่านพ้นความเจ็บปวดนั้นมาได้ ท่านมีความตั้งใจที่จะช่วยเหลือผู้ป่วยมะเร็งและญาติด้วยวิธีทางพระพุทธศาสนา การเยียวยาทางจิตใจของพระปพนพัชร์ จิรธัมโม สามารถจัดได้เป็น 4 ลักษณะ คือ การให้ความช่วยเหลือในทุกด้านไม่ว่าจะเป็นเรื่องของที่พัก อาหาร และการให้ครอบครัวได้มาดูแลใกล้ชิดกัน การให้เวลากับผู้ที่มีความทุกข์ในการค่อยๆ เรียนรู้เข้าใจชีวิต การมอบความรักและความเมตตาให้กับผู้ป่วย และการสอนธรรมะและฝึกปฏิบัติธรรมให้พวกเขาได้เข้าใจความจริงของชีวิต ตลอดระยะเวลาหกปีกว่าในการทำงานเยียวยาทางจิตใจ พระปพนพัชร์ จิรธัมโมได้เรียนรู้ประสบการณ์ต่างๆ ซึ่งส่งเสริมความเข้าใจเรื่องการเยียวยาทางจิตใจ ท่านพบว่าการเยียวยาความทุกข์เป็นสิ่งที่ต้องใช้เวลา และคุณค่าของการเยียวยาจะแสดงออกมาให้ท่านเห็นคุณค่าของชีวิตมากกว่าเงินทอง และการไม่แบกรับความทุกข์ของผู้อื่นก็เป็นสิ่งสำคัญ สำหรับการทำงานเยียวยาทางจิตใจ การที่ท่านเยียวยาทางจิตใจด้วยความเข้าใจทำให้ท่านพบว่า ท่านเห็นสัจธรรมในชีวิตจากผู้ป่วยคือ การเห็นว่าทุกคนเกิดมาต้องตาย ดังนั้นเราจึงควรทำวันนี้ให้ดีที่สุด และท่านพบว่าจิตใจมีผลต่อร่างกาย หมายความว่าเมื่อจิตใจมีความทุกข์ร่างกายก็ทรุดตาม การเยียวยาจึงควรเยียวยาที่จิตใจของตนเอง