วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2529

วัตถุประสงค์ของการวิจัย เพื่อการศึกษาความคิดเห็นของศึกษานิเทศก์ ผู้บริหาร และครูโรงเรียนประถมศึกษาเกี่ยวกับปัญหาการจัดการและการใช้หลักสูตรประถมศึกษา กลุ่มสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิตชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 และ 6 วิธีดำเนินการวิจัย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ แบบสอบถามใช้ถามศึกษานิเทศก์ ผู้บริหารโรงเรียน และครูชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 และ 6 ใน 73 จังหวัดเป็นจำนวนทั้งสิ้น 2,193 คน วิเคราะห์ข้อมูลที่ได้มาด้วยการหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และสวนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนแบบสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการจัดทำหลักสูตรกลุ่มสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิต และครูผู้สอนกลุ่มสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิตชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 และ 6 เป็นจำนวนทั้งสิ้น 20 คน ผลการวิจัย การจัดการและการใช้หลักสูตรประถมศึกษา กลุ่มสร้างเสรีมประสบการณ์ชีวิตชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 และ 6 มีปัญหาอยู่ในระดับปานกลางเป็นส่วนใหญ่ และมีปัญหามากในเรื่องปริมาณในเนื้อหากลุ่มสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิตมากเกินไป หนังสือเรียนมีเนื้อหาทางวิชาการไม่เพียงพอ การจัดกิจกรรมการเรียนการสอนด้วยวิธีค้นคว้าและรายงานนักเรียนไม่มีเอกสารค้นคว้า การจัดทำสื่อการเรียนให้ทันกับการสอนแต่ละครั้ง ขาดงบประมาณในการจัดทำและซ่อมแซมสื่อการเรียน ขาดเครื่องมือที่จะใช้ในการทดลองขาดการจัดอบรมการสอบกลุ่มสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิตโดยเฉพาะ การจัดอบรมการสอนกลุ่มสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิตใช้ระยะเวลาสั้น ไม่เพียงพอกับความต้องการของครูขาดเอกสารเสริมประสบการณ์ การเชิญวิทยากรท้องถิ่นประสบปัญหาขาดงบประมาณการจ้าง การจัดการศึกษานอกสถานที่ประสบปัญหา ขาดแหล่งวิทยาการในการค้นคว้าและงบประมาณในการจัดและฝึกอบรม และการจัดประชุมสัมมนาเพื่อปรับปรุงการเรียนการสอน ผู้ทรงคุณวุฒิและตัวอย่างประชาการได้เสนอแนวทางแก้ปัญหาว่า ควรกำหนดรายละเอียดของเนื้อหาให้น้อยลงและชัดเจนยิ่งขึ้น จัดพิมพ์เอกสารการค้นคว้าเพิ่มเติมจัดงบประมาณทางด้านสื่อสารเรียนให้มากขึ้น พร้อมทั้งจัดอบรมเชิงปฏิบัติการในด้านการผลิตและการใช้สื่อการเรียน จัดอบรมการสอนกลุ่มสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิต ควรใช้ระยะเวลามากขึ้น จัดให้มีนิเทศ และติดตามผล และเน้นให้ผู้บริหารเห็นความสำคัญของกลุ่มสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิตมากขึ้น