วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2540

ศึกษาสภาพและปัญหาการแปลงหลักสูตรกลุ่มสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิต ไปสู่การสอนของครูในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานการประถมศึกษากรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่าง คือ โรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานการประถมศึกษากรุงเทพมหานคร จำนวน 11 โรงเรียน ผู้ให้ข้อมูล คือ ครูผู้สอนกลุ่มสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิต เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์กึ่งมีโครงสร้างและแบบศึกษาเอกสาร วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา แจกแจงความถี่ หาค่าร้อยละ แล้วเสนอผลการวิเคราะห์เป็นตารางประกอบการบรรยาย ผลการวิจัยพบว่า ในการวางแผนการสอน โรงเรียนมีการศึกษาความพร้อมของโรงเรียน มีการจัดทำแผนการสอน มีการจัดทำวัสดุหลักสูตรและสื่อการเรียนการสอน ปัญหาในการวางแผนการสอน ได้แก่ สื่อการเรียนการสอนไม่เพียงพอ สื่อที่มีไม่ตรงจุดประสงค์ และ/หรือ ไม่มีคุณภาพเท่าที่ควร สื่อที่จัดทำไม่คงทนถาวร งบประมาณไม่เพียงพอ และครูผู้สอนมีเวลาในการจัดทำสื่อไม่เพียงพอ ในการจัดการเรียนการสอน ครูผู้สอนใช้วิธีการทั้ง 3 ลักษณะและใช้เทคนิคการสอนหลากหลาย กิจกรรมเสริมหลักสูตรที่จัดได้แก่ การจัดทัศนศึกษา การจัดนิทรรศการและป้ายนิเทศ การจัดกิจกรรมสัปดาห์วิทยาศาสตร์ และการจัดชุมนุมกลุ่มสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิต มีการจัดสอนซ่อมเสริมให้แก่นักเรียน ปัญหาในการจัดการเรียนการสอน ได้แก่ การจัดกิจกรรมการเรียนการสอนบางอย่างต้องใช้เวลานาน ทำให้สอนไม่ทันในชั่วโมง มีหนังสือ อุปกรณ์และสื่อให้นักเรียนศึกษาค้นคว้าไม่ทั่วถึง และนักเรียนมีจำนวนมากทำให้การจัดกิจกรรมบางอย่างลำบาก นักเรียนไม่สนใจและไม่มีเวลาเรียนซ่อมเสริม รวมทั้งผู้ปกครองไม่สนับสนุนให้เรียนซ่อมเสริม ในการวัดและประเมินผลการเรียน โรงเรียนมีการวัดและประเมินผลการเรียน 3 ระยะ ได้แก่ การวัดและประเมินผลก่อนเรียน การวัดและประเมินผลระหว่างเรียน และการวัดและประเมินผลสรุปผลการเรียน ปัญหาในการวัดและประเมินผลการเรียน ได้แก่ นักเรียนอ่านข้อความแบบทดสอบไม่รอบคอบ ครูผู้สอนออกข้อสอบไม่ครอบคลุมเนื้อหา นักเรียนส่วนใหญ่ไม่ร่วมมือและไม่ตั้งใจในการสอบภาคปฏิบัติ