วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2539

ศึกษาแนวโน้มของหลักสูตรคณิตศาสตร์ระดับประถมศึกษาในทศวรรษหน้า (พุทธศักราช 2549) ในด้านความสำคัญของหลักสูตร จุดประสงค์ โครงสร้างและเนื้อหา การจัดการเรียนการสอน และการวัดและประเมินผล เป็นการวิจัยโดยใช้เทคนิคเดลฟาย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างและแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่ามัธยฐานและค่าพิสัยระหว่างควอไทล์ ผลการวิจัยปรากฏว่า แนวโน้มด้านความสำคัญคณิตศาสตร์ระดับประถมศึกษาจะเป็นหลักสูตรที่สำคัญต่อการดำรงชีวิตประจำวัน ทำให้ผู้เรียนมีคุณลักษณะในการคิดอย่างมีเหตุผลและเป็นระบบ โดยมีจุดประสงค์เพื่อให้ผู้เรียนมีความรู้ ความเข้าใจเกี่ยวกับเนื้อหาวิชาคณิตศาสตร์ที่เป็นพื้นฐานสำคัญ มีทักษะในการคิดคำนวณและนำประสบการณ์ที่ได้ไปใช้ในการเรียนรู้สิ่งต่างๆ และใช้ในชีวิตประจำวัน มีระบบโครงสร้างของหลักสูตรเป็นระบบรายปี มีอัตราเวลาเรียนเท่าเดิม มีโครงสร้างเนื้อหาพื้นฐานเหมือนหลักสูตรประถมศึกษา พุทธศักราช 2521 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2533) แต่ในชั้นประถมศึกษาปีที่ 3-6 จะมีเนื้อหาพื้นฐานการใช้เครื่องคำนวณเพิ่มเติมเกณฑ์ในการพิจารณาคัดเลือกเนื้อหาคือจะต้องเป็นเนื้อหาที่สัมพันธ์กับชีวิตจริงของผู้เรียน มีความสอดคล้องกับจุดประสงค์ของหลักสูตร ระดับชั้น และอายุของผู้เรียน ในด้านกิจกรรมการเรียนการสอน เทคโนโลยีและอุปกรณ์อิเลคทรอนิกส์ซึ่งได้แก่ วีดิทัศน์ และคอมพิวเตอร์ จะนำมาใช้เป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการเรียนการสอน ครูจะใช้วิธีสอนที่จะเน้นให้นักเรียนเป็นศูนย์กลางและใช้วิธีสอนที่หลากหลาย มีการนำทรัพยากรในท้องถิ่นมาประยุกต์ใช้เป็นสื่อการเรียนการสอน และในการวัดและประเมินผลการเรียนการสอนคณิตศาสตร์นั้น มีจุดประสงค์เพื่อวัดพัฒนาการของผู้เรียนเป็นสำคัญ ใช้วิธีการวัดผลที่หลากหลายและเน้นการปฏิบัติจริงโดยให้บันทึกเป็นแฟ้มสะสมผลงาน (Portfolio) เกณฑ์ในการประเมินผลมีทั้ง 2 แบบ คือแบบอิงกลุ่มและแบบอิงเกณฑ์ ซึ่งเกณฑ์ที่ใช้สามารถยืดหยุ่นได้