วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2519

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาปัญหาทั่วไปเกี่ยวกับการสอนศีลธรรมในโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น เพื่อเป็นแนวทางในการปรับปรุงการเรียนการสอนวิชาศีลธรรมในชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น ผู้วิจัยได้ส่งแบบสอบถามไปยังผู้บริหาร 18 คน ครูผู้สอนศีลธรรม 40 คนและนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น 368 คน ในโรงเรียนรัฐบาล 10 แห่ง และโรงเรียนราษฎร์ 10 แห่ง ในเขตศึกษา 1 ผู้วิจัยได้วิเคราะห์ข้อมูลที่รวบรวมมาได้โดยคำนวณหาค่ามัชฌิมาเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าร้อยละ แล้วนำเสนอในรูปตารางและคำบรรยาย ผลการวิจัยพบว่า 1. ผู้บริหารประสบปัญหามาก ในเรื่องการสนับสนุนให้ครูได้ใช้วิทยากรและเรื่องงบประมาณที่ทางโรงเรียนจัดให้ แต่นักเรียนมีปัญหามากในเรื่อง จำนวนนักเรียนในแต่ละห้องมากเกินไป 2. ครูและนักเรียนเห็นพ้องกันว่า เอกสารประกอบการเรียนการสอนศีลธรรมเป็นปัญหามาก สำหรับผู้บริหารมีความเห็นว่าอัตราเวลาเรียน หลักสูตรและแบบเรียนเป็นปัญหาพอประมาณ 3.เกี่ยวกับวิธีการสอน ทั้งผู้บริหารและครูมีปัญหาปานกลาง แต่นักเรียนกับเห็นว่า มีปัญหามากในเรื่องการมีส่วนร่วมในการวางแผน และการจัดกิจกรรม 4. ผู้บริหารและครูมีปัญหามากในปริมาณอุปกรณ์ที่โรงเรียนมีอยู่ นอกจากนี้ ครูยังมีความเห็นสอดคล้องกับนักเรียนอีกว่า ครูไม่ใคร่ได้ใช้อุปกรณ์การสอน 5. ครูมีปัญหามากในการสร้างข้อสอบที่มีคุณภาพดี นอกจากนี้ครูยังมีความเห็นตรงกับนักเรียนอีกว่า เรื่องข้อสอบวัดความเข้าใจและการนำไปใช้ ข้อสอบวัดความคิดและเหตุผล และคะแนนของวิชาศีลธรรม เป็นปัญหามาก 6. ในเรื่องการจัดตั้งชุมนุมที่เกี่ยวข้องทางศีลธรรม และเรื่องการเงินนั้น ทั้งผู้บริหาร ครู และนักเรียนมีความเห็น สอดคล้องต้องกันว่าเป็นปัญหามาก 7. ผู้บริหารและนักเรียนมีความเห็นตรงกันว่า ความคิดริเริ่มของครูเป็นปัญหามาก