ในช่วงสองทศวรรษที่ผ่านมา การอพยพย้ายถิ่นเข้ามาขายแรงงานเป็นจำนวนมากของชาวไทใหญ่ จากรัฐฉานในประเทศพม่า มายังจังหวัดเชียงใหม่ ในภาคเหนือของประเทศไทย ยังผลให้เกิดการปรากฏขึ้น ของ “พื้นที่สาธารณะข้ามชาติ” หลายหลายรูปแบบในเมืองเชียงใหม่ งานวิจัยชิ้นนี้มุ่งศึกษาการเกิดขึ้นของ พื้นที่สาธารณะของแรงงานอพยพชาวไทใหญ่ในจังหวัดเชียงใหม่ใน 3 รูปแบบ คือ พื้นที่สาธารณะทาง ศาสนาและประเพณี พื้นที่วัด และพื้นที่สื่อสาธารณะ ถึงแม้ว่าพื้นที่เหล่านี้จะดูแยกห่างจากกัน แต่เชื่อมโยง ได้ด้วยพลังของสื่อสาธารณะและตัวแทนทางวัฒนธรรมของชาวไทใหญ่ งานวิจัยชิ้นนี้มุ่งศึกษาพื้นที่สาธารณะของแรงงานอพยพชาวไทใหญ่ในจังหวัดเชียงใหม่ ในสาม ประเด็นคือหนึ่ง เพื่อทำความเข้าใจคุณลักษณะของพื้นที่สาธารณะของแรงงานอพยพชาวไทใหญ่ใน จังหวัดเชียงใหม่ สอง เพื่อวิเคราะห์การใช้ประโยชน์และการแสดงออกซึ่งอัตลักษณ์ของชาวไทใหญ่ในพื้นที่ ดังกล่าว และสาม เพื่อวิเคราะห์บทบาทและทัศนคติของรัฐไทยทั้งในระดับชาติและระดับท้องถิ่นในการ แสดงออกซึ่งอัตลักษณ์ของแรงงานอพยพในการช่วงชิงการใช้พื้นที่ดังกล่าว งานวิจัยชิ้นนี้ต้องการสร้างข้อ ถกเถียงว่าพื้นที่สาธารณะเหล่านี้มิได้เป็นพื้นที่สาธารณะที่ท้าทายอำนาจรัฐ แต่เป็นพื้นที่ที่รัฐไทยและ แรงงานอพยพใช้ในการเจรจาต่อรองเพื่อผลประโยชน์ของตน บางครั้งผลประโยชน์นั้นดำเนินไปในทิศทางที่ สอดคล้องกัน แต่บางครั้งแรงงานก็พยายามที่จะช่วงชิง ต่อรอง หรือสร้างนิยามใหม่ของตัวเองให้กับพื้นที่ สาธารณะเหล่านี้ The recent influx of Shan ethnic nationals from Burma into Chiang Mai in the 1990s, which increased from 2000 onward, provided the conditions for Shan “migrant public spheres” to emerge. This research discusses three sites of public spheres that Shan migrants create and participate in the city of Chiang Mai: radio airwaves, Buddhist temples, and festivities. Although these seem to be different forms of public space, they are linked together with the power of mass media and local agents situated in these domains in the mobilization of collective activities. This research aims to investigate Shan migrant public spheres in Chiang Mai in three important aspects. First, it examines the specific ideologies which are reinforced in these public spheres, arguing that the Thai state does not give way to transnational space; instead it attempts to control alien population through public space. Second, it explores how Shan migrants participate in these public spheres and to what extent they accommodate themselves into the dominant order. Third, it discusses the roles of “local agents” or “cultural brokers” situated in these public spheres who mediate the interest of Thai state and Shan migrant community. Through the study of Shan migrant public spheres, my paper attempts to show that transnational public spheres are shaped by the politics and institutional practices of a nationจ state while at the same time providing sites of expression and negotiation of cultural selves and identities for Shan migrants.