วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

ไบโอดีเซลเป็นพลังงานทางเลือกที่ได้รับความนิยมเนื่องจากปัญหาความผันผวนของราคาน้ำมันและสภาวะโลกร้อน ส่งผลให้กำลังการผลิตไบโอดีเซลสูงขึ้นและมีกลีเซอรอลเกิดขึ้นเป็นจำนวนมาก ทางเลือกหนึ่งในการเพิ่มมูลค่าแก่กลีเซอรอลคือการหมักกลีเซอรอลโดยแบคทีเรีย Clostridium butyricum DSM 5431 เพื่อผลิตสาร 1,3 – โพรเพนไดออล งานวิจัยนี้ศึกษากระบวนการหมักกลีเซอรอลโดยการตรึงเชื้อ C.butyricum DSM 5431 บนวัสดุตรึง BCN – 009 ในถังปฏิกรณ์ชีวภาพแบบเบดเคลื่อนที่ โดยศึกษาปัจจัยของการเปลี่ยนแปลงความเข้มข้นเริ่มต้นกลีเซอรอลจาก 20- 60 กรัมต่อลิตร และอัตราการเจือจางจาก 0.3 – 0.6 ชม.¯¹ ผลการทดลองพบว่าความเข้มข้นของสาร 1,3 – โพรเพนไดออลสูงสุดเท่ากับ 35.86±0.19 กรัมต่อลิตร อัตราการผลิตผลิตภัณฑ์เท่ากับ 10.76±0.06 กรัมต่อลิตรต่อชั่วโมง และผลได้ของผลิตภัณฑ์เท่ากับ 0.76 เมื่อทำการหมักกลีเซอรอลที่ความเข้มข้นเริ่มต้นเท่ากับ 60 กรัมต่อลิตร และอัตราการเจือจางเท่ากับ 0.3 ชม¯¹ งานวิจัยนี้ยังได้ศึกษาเปรียบเทียบความสามารถของแบคทีเรีย C.butyricum DSM 5431 ในการผลิตสาร 1,3- โพรเพนไดออล จากการหมักกลีเซอรอลที่มีความบริสุทธิ์ต่างกัน ผลการทดลองหมักกลีเซอรอลที่มีความเข้มข้นเริ่มต้น 40 กรัมต่อลิตร พบว่าความเข้มข้นของสาร 1,3- โพรเพนไดออลที่ได้รับมีค่าเท่ากับ 22.94±0.16 21.18±0.54 17.58±0.14 16.87±0.03 14.53±0.01 และ 9.70±0.01 กรัมต่อลิตร เมื่อใช้กลีเซอรอลบริสุทธิ์ กลีเซอรอลที่ใช้ในระดับอุตสาหกรรม และกลีเซอรอลที่มีเมทานอลผสมอยู่ที่ความเข้มข้น 0.8 2 3.2 และ 4.4 กรัมต่อลิตร ตามลำดับ โดยรวมแล้วงานวิจัยนี้สามารถสรุปได้ว่าการผลิตสาร 1,3 – โพรเพนไดออลในถังปฏิกรณ์ชีวภาพแบบเบดเคลื่อนที่มีความเป็นไปได้และสามารถควบคุมสภาวะความเป็นกรดด่างได้ดีกว่าถังปฏิกรณ์ชีวภาพแบบเบดนิ่ง นอกจากนี้ชนิดและความบริสุทธิ์ของกลีเซอรอลมีผลต่อแบคทีเรีย C.butyricum DSM 5431 ดังนั้นจึงควรกำจัดสิ่งเจือปนในกลีเซอรอลก่อนดำเนินการหมัก