วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2529

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความคิดเห็นของครูสอนภาษาอังกฤษระดับมัธยมศึกษาเกี่ยวกับการให้ความสำคัญในการกำหนดจุดประสงค์การใช้วิธีสอน การใช้กิจกรรมและอุปกรณ์การเรียนการสอน การใช้วิธีวัดและประเมินผลการเรียนการสอนหัวข้อวัฒนธรรมในหนังสือเรียนภาษาอังกฤษเรื่องการทักทายและการอำลา การแต่งกาย เวลา ที่อยู่อาศัย อาหาร และเพื่อเปรียบเทียบความคิดเห็นของครูโรงเรียนรัฐบาลและครูโรงเรียนราษฎร์เกี่ยวกับเรื่องดังกล่าวข้างต้น กลุ่มตัวอย่างประชากรที่ใช้ในการวิจัยเป็นครูสอนภาษาอังกฤษจากโรงเรียนรัฐบาล 129 คน และครูโรงเรียนราษฎร์ 120 คน รวม 249 คน ผู้วิจัยได้สร้างแบบสอบถาม 1 ชุดเกี่ยวกับความคิดเห็นในการเรียนการสอนหัวข้อวัฒนธรรม แล้วส่งแบบสอบถามไปยังกลุ่มตัวอย่างประชากร และรวบรวมข้อมูลมาวิเคราะห์ โดยคำนวณหาค่าร้อยละ ค่ามัชฌิมเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบค่าที และเสนอข้อมูลในรูปตารางประกอบความเรียง ผลการวิจัยสรุปได้ว่า 1. เกี่ยวกับความคิดเห็นของครูโรงเรียนรัฐบาลและครูโรงเรียนราษฎร์ต่อการเรียนการสอนหัวข้อวัฒนธรรมในหนังสือเรียนภาษาอังกฤษ พบว่าครูทั้ง2กลุ่มเห็นด้วยน้อยในการให้ความสำคัญต่อการกำหนดจุดประสงค์การใช้วิธีสอน การใช้กิจกรรมและอุปกรณ์การเรียนการสอน การใช้วิธีวัดและประเมินผลในการเรียนการสอนเรื่องการทักทายและการอำลา การแต่งกาย เวลา ที่อยู่อาศัย และอาหาร 2. ในการเปรียบเทียบความคิดเห็นของครูโรงเรียนรัฐบาลและครูโรงเรียนราษฎร์เกี่ยวกับการเรียนการสอนหัวข้อวัฒนธรรมพบว่า2.1 ครูโรงเรียนรัฐบาลและครูโรงเรียนราษฎร์ให้ความสำคัญต่อการกำหนดจุดประสงค์การเรียนการสอนเรื่องการทักทายและการอำลา เวลา ที่อยู่อาศัย และอาหารไม่แตกต่างกันที่ระดับความมีนัยสำคัญ 0.05 แต่ให้ความสำคัญต่อการกำหนดจุดประสงค์การเรียนการสอนเรื่องการแต่งกายแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 2.2 ครูโรงเรียนรัฐบาลและครูโรงเรียนราษฎร์ใช้วิธีสอนในการเรียนการสอนเรื่องการทักทายและการอำลา เวลา ที่อยู่อาศัย และอาหารไม่แตกต่างกันที่ระดับความมีนัยสำคัญ 0.05 แต่ใช้วิธีสอนในการเรียนการสอนเรื่องเวลาแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 2.3 ครูโรงเรียนรัฐบาลและครูโรงเรียนราษฎร์ใช้กิจกรรมและอุปกรณ์การเรียนการสอนในการเรียนการสอนเรื่องการทักทายและการอำลา การแต่งกาย เวลา ที่อยู่อาศัย และอาหารไม่แตกต่างกันที่ระดับความมีนัยสำคัญ 0.05 2.4 ครูโรงเรียนรัฐบาลและครูโรงเรียนราษฎร์ใช้วิธีวัดและประเมินผลในการเรียนการสอนเรื่อง การทักทายและการอำลา การแต่งกาย เวลา ที่อยู่อาศัย และอาหารไม่แตกต่างกันที่ระดับความมีนัยสำคัญ 0.05