วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2541

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาความสามารถในการฟังเพื่อความเข้าใจภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ในโรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชนที่ได้รับการสอนกลวิธีด้านความรู้ความคิดโดยตรงและโดยอ้อม และเปรียบเทียบความสามารถในการฟังเพื่อความเข้าใจภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ที่ได้รับการสอนกลวิธีด้านความรู้ความคิดโดยตรง และโดยอ้อม ตัวอย่างประชากรในการวิจัยคือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 จำนวน 80 คน ที่ศึกษาในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2541 โรงเรียนศรีวิกรม์ กรุงเทพมหานคร ซึ่งได้จากการสุ่มแบบเฉพาะเจาะจงและแบ่งออกเป็น 2 กลุ่มๆ ละ 40 คน โดยทั้งสองกลุ่มได้รับการสอนที่ต่างกันคือ ผู้วิจัยสุ่มให้นักเรียนกลุ่มหนึ่งเป็นกลุ่มทดลองกลุ่มที่ 1 ที่ได้รับการสอนกลวิธีการฟังด้านความรู้ความคิดโดยตรง และอีกกลุ่มหนึ่งเป็นกลุ่มทดลองกลุ่มที่ 2 ที่ได้รับการสอนกลวิธีการฟังด้านความรู้ความคิดโดยอ้อม ใช้เวลาสอนทั้งสิ้น 6 สัปดาห์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ แผนการสอน กลุ่มละ 12 แผน และแบบสอบความสามารถในการฟังเพื่อความเข้าใจภาษาอังกฤษ จำนวน 1 ฉบับที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น และได้รับการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหา และความถูกต้องในการใช้ภาษาจากผู้ทรงคุณวุฒิ 5 ท่าน ได้ค่าความเที่ยงของแบบสอบเท่ากับ .82 หลังการทดลองสอนผู้วิจัยวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่ามัชฌิมเลขคณิต ค่าร้อยละของค่ามัชฌิมเลขคณิต ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าที ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. นักเรียนที่ได้รับการสอนด้วยกลวิธีการฟังด้านความรู้ความคิดโดยตรง มีค่ามัชฌิมเลขคณิตของความสามารถในการฟังเพื่อความเข้าใจภาษาอังกฤษ คือ 49.27 ค่ามัชฌิมเลขคณิตคิดเป็นร้อยละเท่ากับ 61.58 และนักเรียนที่ได้รับการสอนกลวิธีการฟังด้านความรู้ความคิดโดยอ้อมมีค่ามัชฌิมเลขคณิตของความสามารถในการฟังเพื่อความเข้าใจภาษาอังกฤษคือ 41.75 ค่ามัชฌิมเลขคณิตคิดเป็นร้อยละเท่ากับ 52.18 2. นักเรียนที่ได้รับการสอนด้วยกลวิธีการฟังด้านความรู้ความคิดโดยตรงมีความสามารถในการฟังเพื่อความเข้าใจภาษาอังกฤษสูงกว่านักเรียนที่ได้รับการสอนด้วยกลวิธีการฟังด้านความรู้ความคิดโดยอ้อมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05