วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

การวิจัยครั้งนี้ศึกษาการสื่อสารภายในชุมชนลาวพวนในการธำรงรักษาอัตลักษณ์ ประเพณีบุญกำฟ้าโดยใช้วิธีการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก ประกอบกับการสังเกตการณ์อย่างมี ส่วนร่วมและไม่มีส่วนร่วม ตลอดจนศึกษาจากเอกสาร ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงกระบวนการ สื่อสารภายในชุมชน บทบาทของสื่อบุคคลและปัจจัยที่ส่งผลต่อการธำรงอยู่และเปลี่ยนแปลง อัตลักษณ์บุญกำฟ้า ผลการศึกษาพบว่า การสื่อสารในประเพณีบุญกำฟ้ามีทิศทางการสื่อสารสองทาง ลักษณะการสื่อสารมีทั้งที่เป็นทางการและที่ไม่เป็นทางการ มีทิศทางการไหลของสารจากบนลง ล่าง จากล่างขึ้นบนและในระดับเดียวกัน โดยมีการใช้ทั้งวัจนภาษาและอวัจนภาษา สื่อบุคคลที่มี บทบาทต่อการธำรงอยู่ของอัตลักษณ์บุญกำฟ้า คือ บุคคลภายในครอบครัว โดยมีบทบาทในการ ให้ความรู้ บทบาทในการเป็นแบบอย่างในการปฏิบัติ มีบทบาทในการเชื่อมโยงความเชื่อและ บทบาทในการเป็นแรงกระตุ้นและจุดยึดเหนี่ยว สื่อบุคคลผู้นำกลุ่มทั้งที่ได้รับมอบหมายอย่างเป็น ทางการและไม่เป็นทางการ มีบทบาทในการเผยแพร่ข้อมูลข่าวสารและบทบาทในการเชื่อมโยง ความเชื่อ ชาวบ้านภายในชุมชน มีบทบาทในการเผยแพร่ข้อมูลข่าวสาร สื่อบุคคลที่มีบทบาทต่อ การเปลี่ยนแปลงอัตลักษณ์บุญกำฟ้า ได้แก่ ชาวบ้านที่อาศัยอยู่ภายในชุมชน มีบทบาทในการ เป็นแบบอย่างในการละเว้นการทำข้าวหลามข้าวจี่ กลุ่มผู้นำทั้งที่ได้รับมอบหมายอย่างเป็น ทางการและไม่เป็นทางการ มีบทบาทในการเป็นผู้นำริเริ่มกิจกรรม ปัจจัยที่ส่งผลต่อการธำรงอยู่ ของอัตลักษณ์บุญกำฟ้า การปฏิบัติสืบเนื่องรุ่นสู่รุ่น อิทธิพลกลุ่ม การติดต่อสัมพันธ์ระหว่างกลุ่ม ชาติพันธุ์และการมีสำนึกถึงการเป็นกลุ่มชาติพันธุ์เดียวกัน ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงอัต ลักษณ์บุญกำฟ้า ได้แก่ การเปลี่ยนแปลงการประกอบอาชีพ เนื้อหาหลักสูตรการสอนและเวลา เรียน ความเจริญทางด้านชลประทาน อิทธิพลกลุ่มและงบประมาณจากภาครัฐ