วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

งานวิจัยนี้ศึกษากระบวนการกลั่นสารผสม 3 องค์ประกอบที่สภาวะคงตัว โดยใช้ กรณีศึกษาของสารผสม 3 ชุด ได้แก่ (1) เบนซีน, โทลูอีน และเมต้า-ไซลีน (2) เฮกซีน, เฮกเซน และเฮปเทน (3) เฮกเซน, เฮปทีน และเฮปไทน์ กระบวนการกลั่นที่ศึกษา 9 โครงสร้าง ประกอบ ไปด้วย หอกลั่นอย่างง่ายลำดับไดเร็ค, หอกลั่นอย่างง่ายลำดับอินไดเร็ค, หอกลั่นลำดับไดเร็ค แบบมีเทอร์มอลคัปเปิ้ล, หอกลั่นลำดับอินไดเร็คแบบมีเทอร์มอลคัปเปิ้ล, หอกลั่นลำดับไดเร็ค แบบมีฮีท-อินทริเกรชั่นไปข้างหน้า, หอกลั่นลำดับไดเร็คแบบมีฮีท-อินทริเกรชั่นย้อนกลับ หอกลั่น ลำดับอินไดเร็คมีฮีท-อินทริเกรชั่นไปข้างหน้า หอกลั่นลำดับอินไดเร็คมีฮีท-อินทริเกรชั่นย้อนกลับ และหอกลั่นสโลปปี้ เพื่อเปรียบเทียบพลังงานและค่าใช้จ่ายที่ใช้ในการดำเนินการของหอกลั่นแต่ ละแบบ โดยอาศัยการจำลองกระบวนการด้วยโปรแกรม HYSYS และพิจารณาผลของความ เข้มข้นและสภาวะของสายป้อนที่แตกต่างกัน โดยทำการศึกษาที่ความเข้มข้นและสภาวะซึ่ง แตกต่างกัน 13 ค่าและ 4 สภาวะตามลำดับ สภาวะของสายป้อนที่ทำการศึกษา ได้แก่ ของเหลว อิ่มตัว ไออิ่มตัว ของผสมไอและของเหลวสัดส่วนเฟสไอ 50% และของเหลวอุณหภูมิ 40 องศา ผลการศึกษาพบว่าความสามารถในการลดการใช้พลังงานของแต่ละโครงสร้างขึ้นอยู่กับความ เข้มข้นและสภาวะของสายป้อน โดยในช่วงความเข้มข้นที่กว้างที่สุด หอกลั่นลำดับอินไดเร็คแบบ มีฮีท-อินทริเกรทไปข้างหน้าสามารถลดการใช้พลังงานและค่าใช้จ่ายได้ดีที่สุดเมื่อสายป้อนมี สถานะไอ และหอกลั่นลำดับไดเร็คแบบมีฮีท-อินทริเกรทย้อนกลับสามารถลดการใช้พลังงานและ ค่าใช้จ่ายได้ดีที่สุดเมื่อสายป้อนมีสถานะของเหลว