วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

งานวิจัยนี้ได้ศึกษาผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมจากการสังเคราะห์ไททาเนียมไดออกไซด์ขนาดนาโนเมตร โดยใช้หลักการประเมินวัฏจักรชีวิต พิจารณาตั้งแต่การได้มาซึ่งวัตถุดิบ การขนส่งวัตถุดิบ และขั้นตอนในการสังเคราะห์ เพื่อประเมินผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมจากการสังเคราะห์ไททาเนียมไดออกไซด์ขนาดประมาณ 5-25 นาโนเมตรจำนวน 25 กรัม โดยศึกษาวิธีโซลเจล 3 วิธีประกอบด้วย วิธีโซลเจล1 (ใช้ไททาเนียมโพรพอกไซด์, ไอโซโพรพานอล และ กรดไนตริกเป็นสารตั้งต้น), วิธีโซลเจล2 (ใช้ไททาเนียมโพรพอกไซด์, ไอโซโพรพานอล, น้ำ และ กรดไนตริก), วิธีโซลเจล 3 (ใช้ไททาเนียมโพรพอกไซด์, เอทานอล, น้ำ กรดไฮโดรคลอริกและ เมทิลเซลลูโลส) และศึกษาวิธีโซลโวเทอร์มอล 3 วิธีประกอบด้วย วิธีโซลโวเทอร์มอล1 (ใช้ไททาเนียมบิวทอกไซด์และโทลูอีน), วิธีโซลโวเทอร์มอล 2 (ใช้ไททาเนียมโพรพอกไซด์และโทลูอีน), วิธีโซลโวเทอร์มอล 3 (ใช้ไททาเนียมโพรพอกไซด์และเอทานอล)ในการประเมินนี้ใช้วิธี Eco-Indicator 95 และ Eco-Indicator 99 และประมวลผลโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป SimaPro6.0 จากผลการวิจัยพบว่าจากการสังเคราะห์ไททาเนียมไดออกไซด์ขนาดนาโนเมตรด้วยวิธีโซลเจลนั้น วิธีโซลเจล3 จะส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมมากที่สุด รองมาเป็นวิธีโซลเจล 1 และวิธีโซลเจล 2 โดยที่ผลกระทบของไททาเนียมไดออกไซด์จะส่งผลทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากที่สุด รองลงมาเป็นปัญหาด้านการทำเกิดปัญหาเกี่ยวกับระบบทางเดินหายใจจากสารอนินทรีย์ ซึ่งขั้นตอนของการสังเคราะห์จะส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมมากที่สุด และเมื่อวิเคราะห์ผลกระทบที่มีต่อสิ่งแวดล้อมจากการสังเคราะห์ด้วยวิธีโซลโวเทอร์มอลทั้ง 3 วิธีพบว่าวิธีโซลโวเทอร์มอล 3 ส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมสูงที่สุด รองมาเป็นวิธีโซลโวเทอร์มอล2 วิธีโซลโซเทอร์มอล 1 และส่งผลกระทบต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากที่สุด รองลงมาเป็นปัญหาเกี่ยวกับระบบทางเดินหายใจที่มาจากสารอนินทรีย์ ซึ่งขั้นตอนของการสังเคราะห์จะส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมมากที่สุด และเมื่อเปรียบเทียบผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมจากการสังเคราะห์พบว่าการสังเคราะห์โดยใช้วิธีโซลเจลจะส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมน้อยกว่าการสังเคราะห์ด้วยวิธีโซลโวเทอร์มอล