วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2537

การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมาย เพื่อศึกษาการรู้จำตัวอักษรพิมพ์ภาษาไทยโดยวิธีซินแทกติก วิธีที่ใช้แบ่งออกเป็น 2 ขั้นตอนคือ การวิเคราะห์โครงร่างของต้นไม้ และการวิเคราะห์ทาง feature หลังจากที่ข้อมูลภาพถูกทำให้เป็นเวกเตอร์เรียบร้อยแล้ว จะถูกนำไปทำการรู้จำ ขั้นตอนแรกเป็นการจำแนกขั้นต้น ประกอบด้วยการแปลงเวกเตอร์ให้เป็นต้นไม้ของ primitive, การวัดค่าระยะระหว่างต้นไม้ของตัวอักษรที่ต้องการรู้จำ กับตัวอักษรต้นแบบ ส่วนขั้นตอนหลังเป็นการจำแนกโดยละเอียด โดยนำเอาลักษณะเด่นของตัวอักษรมาวิเคราะห์เพื่อเพิ่มความถูกต้อง ของการรู้จำให้มากขึ้น หากผลการรู้จำไม่อยู่ในเกณฑ์ที่ยอมรับได้ เวกเตอร์ของตัวอักษรจะถูกนำไปปรับปรุงเพื่อตัดส่วนเกินออก หรือต่อส่วนขาดของตัวอักษรเข้าด้วยกัน จากนั้นจึงถูกนำไปรู้จำโดยวิธีเดิมอีก จนกว่าผลการรู้จำจะอยู่ในเกณฑ์ที่น่าพอใจ หรือจนกว่าไม่สามารถปรับปรุงเวกเตอร์ได้อีก ผลการรู้จำที่ได้มีค่าประมาณ 97% จากจำนวนตัวอักษรที่ทำการทดสอบ 966 ตัว (ใช้เป็นตัวอักษรต้นแบบ 101 ตัว) ใช้เวลาในการประมวลผลโดยเฉลี่ย 1.09 วินาทีต่อตัวอักษรบนเครื่อง IBM-PC 486sx ที่ความเร็ว 33 เมกกะเฮิรตซ์