วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยของนักเรียนกับการตัดสินใจเรียนกวดวิชา 2) เพื่อศึกษาปัจจัยที่สามารถจำแนกกลุ่มนักเรียนที่ตัดสินใจเรียนกวดวิชาหรือไม่เรียนกวดวิชา และ 3) เพื่อเปรียบเทียบผลการวิเคราะห์ระหว่างการวิเคราะห์จำแนกกลุ่มพหุกับซัพพอร์ตเวกเตอร์แมชชีน ประชากรประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือ นักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2552 ในโรงเรียนมัธยมศึกษาเขตกรุงเทพมหานครจำนวน 285,700 คน โดยมีกลุ่มตัวอย่างที่ได้จากการสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน (multi-stage sampling) จำนวน 608 คน ใช้โปรแกรม SPSS สำหรับการวิเคราะห์สถิติพื้นฐานและการวิเคราะห์จำแนกกลุ่มพหุ (Discriminant Analysis) โปรแกรม Matlab สำหรับการวิเคราะห์ซัพพอร์ตเวกเตอร์แมชชีน (Support vector machine) ผลการวิจัยสรุปว่า 1) ตัวแปรปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการตัดสินใจเรียนกวดวิชาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 มีจำนวน 9 ปัจจัย มีค่าความสัมพันธ์อยู่ระหว่าง 0.16 ถึง 0.69 2) ผลจากการวิเคราะห์จำแนกกลุ่มพหุได้มีปัจจัยที่มีค่าความสัมพันธ์ต่อการจำแนกกลุ่ม 9 ตัวแปรได้แก่ คะแนนเฉลี่ยสะสม จำนวนปีของการศึกษาของบิดา จำนวนปีของการศึกษาของมารดา รายได้รวมของครอบครัว ความคาดหวังในปัจจุบันจาก การเรียนกวดวิชา คุณลักษณะที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของนักเรียน ทัศนคติของนักเรียนต่อการเรียนกวดวิชา การรับรู้คุณภาพการจัดการเรียนการสอนในสถาบันกวดวิชา และการสนับสนุนจากครอบครัว 3) การเปรียบเทียบประสิทธิภาพการวิเคราะห์พบว่า การวิเคราะห์ซัพพอร์ตเวกเตอร์แมชชีนสามารถจำแนกข้อมูลเรียนรู้ได้ร้อยละ 100 การวิเคราะห์จำแนกกลุ่มพหุมีค่าเฉลี่ยของประสิทธิภาพร้อยละ 73.42 สำหรับการทำนายข้อมูลทดสอบการวิเคราะห์ซัพพอร์ตเวกเตอร์แมชชีนมีค่าเฉลี่ยของประสิทธิภาพร้อยละ 73.24 การวิเคราะห์จำแนกกลุ่มพหุมีค่าเฉลี่ยของประสิทธิภาพร้อยละ 70.56