วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2548

ผลของความเข้มข้นของน้ำเสียต่อประสิทธิภาพการบำบัดของพื้นที่ชุ่มน้ำที่สร้างขึ้นที่ปลูกพันธุ์ไม้ชายเลน ได้ทำการศึกษา 3 ปัจจัย คือ ความเข้มข้นของน้ำเสีย ชนิดของกล้าไม้ และระยะเวลากักเก็บ โดยใช้น้ำเสีย 4 ความเข้มข้น คือ น้ำเสียชุมชนปกติ (NW: normal wastewater) และน้ำเสียที่ปรับให้มีความเข้มข้นของไนโตรเจนทั้งหมดและฟอสฟอรัสทั้งหมดเป็น 2, 5 และ 10 เท่าของน้ำเสียชุมชนปกติ (2NW, 5NW, และ 10NW) โดยน้ำเสียทั้ง 4 ระดับมีค่าไนโตรเจนทั้งหมดเป็น 22.154 + - 5.414, 48.212 + - 2.811, 111.129 + - 6.350 และ 216.803 + - 14.908 มิลลิกรัมต่อลิตร ตามลำดับ ค่าฟอสฟอรัสทั้งหมดเป็น 5.837 + - 0.817, 8.978 + - 0.774, 21.159 + - 1.096 และ 44.494 + - 3.288 มิลลิกรัมต่อลิตร ตามลำดับ ชนิดของกล้าไม้ 4 ชนิด คือ โกงกางใบใหญ่ (Rhizophora mucronata) แสมทะเล (Avicennia marina) พังกาหัวสุมดอกแดง (Bruguiera gymnorrhiza) และโปรงแดง (Ceriops tagal) และระยะเวลากักเก็บ 3 ระยะ คือ 7, 5 และ 3 วัน โดยจัดสร้างชุดทดลองขนาด 1x2x0.6 เมตร จำนวน 25 ชุด ภายใต้หลังคาโปร่งใสในโครงการศึกษาวิจัยและพัฒนาสิ่งแวดล้อมแหลมผักเบี้ยอันเนื่องมาจากพระราชดำริ จังหวัดเพชรบุรี ผลการศึกษาพบว่า ชุดทดลองที่ได้รับน้ำเสีย 5NW มีเปอร์เซ็นต์การบำบัดบีโอดีสูงสุดคือ 95.31% ชุดทดลองที่ได้รับน้ำเสีย 10NW มีเปอร์เซ็นต์การบำบัดไนโตรเจนทั้งหมด ไนเตรท ฟอสฟอรัสทั้งหมดและออร์โธฟอสเฟตสูงสุด คือ 91.86, 89.43, 91.18 และ 89.74% ตามลำดับ และในชุดทดลองที่ได้รับน้ำเสีย NW มีเปอร์เซ็นต์การบำบัดแอมโมเนียสูงสุด คือ 99.45% การศึกษาสมบัติของดินพบว่า ปริมาณไนโตรเจนทั้งหมดและฟอสฟอรัสทั้งหมดในดินภายหลังการทดลองเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (pน้อยกว่า0.05)การศึกษากล้าไม้พบว่าปริมาณไนโตรเจนทั้งหมดและฟอสฟอรัสทั้งหมดในใบภายหลังการทดลองมีปริมาณเพิ่มขึ้น อัตราการเพิ่มพูนมวลชีวภาพลำต้นสูงที่สุดในชุดทดลองที่ปลูกกล้าไม้โกงกางใบใหญ่ที่ได้รับน้ำเสีย NW โดยสรุป พื้นที่ชุ่มน้ำที่สร้างขึ้นที่ปลูกพันธุ์ไม้ชายเลนสามารถบำบัดน้ำเสียที่มีความเข้มข้นของไนโตรเจนทั้งหมดและฟอสฟอรัสทั้งหมดต่างกันได้ โดยที่ระยะกักเก็บ 7 วันสามารถลดปริมาณของไนโตรเจนทั้งหมดและฟอสฟอรัสทั้งหมดในน้ำเสียได้สูงสุด และมีประสิทธิภาพในการบำบัดธาตุอาหารสูงกว่าที่ระยะกักเก็บ 5 และ 3 วัน