วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

ความสัมพันธ์ระหว่างระยะเวลาการเดินทางและอัตราการเข้าครอบครองเชิงเวลาสามารถ แบ่งออกเป็น 3 สภาวะ ได้แก่ คล่องตัว หนาแน่นปานกลาง และคับคั่ง สอดคล้องกับหลักการ พื้นฐานการไหลของจราจร ดังนั้นงานวิจัยในอดีตจึงได้นำเสนอวิธีการประมาณระยะเวลาการเดินทางโดยอาศัยค่าอัตราการเข้าครอบครองเชิงเวลาแบบแบ่งส่วนอย่างเชิงเส้นตรง ออกเป็น 3 ส่วน ตามการจำแนกสภาวะการจราจร โดยแต่ละสภาวะจะมีค่าขอบเขตของอัตราการเข้า ครอบครองเชิงเวลาที่ต่างๆกัน วิธีการนี้ได้ให้ค่าคลาดเคลื่อนของการประมาณค่อนข้างสูง เพราะ ความสัมพันธ์ที่แท้จริง มิได้เป็นเพียงเชิงเส้นตรงเท่านั้น ดังนั้นวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ จึงนำเสนอวิธีการเพิ่มความถูกต้องของการประมาณ ระยะเวลา การเดินทางให้มากขึ้นจากวิธีดั้งเดิม โดยคำนึงถึงความสัมพันธ์ในลักษณะไม่เป็นเชิงเส้นตรง อัน เนื่องมาจาก เหตุการณ์ก่อนหน้า ส่งผลกระทบต่อการเปลี่ยนแปลงของระยะเวลาการเดินทางใน ช่วงเวลาปัจจุบัน ทำให้มีความล่าช้า กว่าการเปลี่ยนแปลงของ อัตราการเข้าครอบครองเชิงเวลา จึงได้นำเสนอ การแบ่งแยกการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างสองตัวแปรออกเป็น 8 รูปแบบ สภาวะ ที่ต่างๆกัน โดยแต่ละรูปแบบ จะเป็นการจำลองสถานการณ์ที่คำนึงถึงเหตุการณ์ก่อนหน้า ด้วย ทั้งนี้ เพื่อให้การประมาณระยะเวลาการเดินทาง มีความถูกต้อง และสอดคล้องกับทิศ ทางการเปลี่ยนแปลงของระยะเวลาการเดินทางที่เกิดขึ้นจริง ผลการทดสอบแสดงให้เห็นว่า ในการประมาณระยะเวลาการเดินทางสำหรับสภาวะ การจราจรคับคั่งนั้น การประยุกต์ใช้ระเบียบวิธีที่นำเสนอจะให้ค่าคลาดเคลื่อนที่สูง เพราะเป็น สภาวะที่มีปริมาณยานพาหนะคับคั่ง จนกระทั่งเกินจุดที่ตั้งอุปกรณ์ตรวจวัดค่าอัตราการเข้า ครอบครองเชิงเวลา อุปกรณ์ตรวจวัดจึงขาดประสิทธิภาพในการทำงาน ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม สำหรับ 7 สภาวะที่เหลือนั้น ระเบียบวิธีที่นำเสนอ สามารถเพิ่มความถูกต้องของการประมาณ ระยะเวลาการเดินทางให้ดียิ่งขึ้นจากระเบียบวิธีดั้งเดิมได้เป็นอย่างดี