วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2548

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้นำเสนอวิธีออกแบบการวางความจุให้กับโครงข่าย เพื่อให้โครงข่ายมีความจุใช้งานเพียงพอในการรองรับความต้องการส่งทราฟฟิกในสภาวะปกติ และมีความจุสำรองสำหรับการสร้างเส้นทางบูรณะเพื่อรองรับทราฟฟิกในสภาวะเกิดความเสียหาย สำหรับโครงข่ายที่ใช้วิธีการบูรณะความเสียหายแบบช่วงการเชื่อมต่อ เมื่อพิจารณากรณีความเสียหายในระดับโครงสร้างทางกายภาพของโครงข่าย การออกแบบการวางความจุที่นำเสนอนั้นคำนึงถึงประสิทธิภาพของโครงข่ายในแง่ของค่าสภาพพร้อมใช้งานของโครงข่าย และพิจารณาถึงการชดเชยข้อดีข้อเสียระหว่างค่าใช้จ่ายของการวางความจุและค่าสภาพพร้อมใช้งานของโครงข่าย ในการวิเคราะห์ปัญหานั้นเริ่มจากการสร้างสมการคณิตศาสตร์สำหรับการประมาณค่าสภาพพร้อมใช้งานของโครงข่ายที่มีการบูรณะความเสียหายแบบช่วงการเชื่อมต่อ เพื่อนำไปใช้ในแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ในการหาค่าเหมาะที่สุด โดยมีฟังก์ชันจุดประสงค์คือค่าใช้จ่ายโดยรวมที่เกิดจากการวางความจุมีค่าต่ำที่สุด และมีข้อกำหนดว่าค่าสภาพพร้อมใช้งานของโครงข่ายต้องมีค่าไม่ต่ำไปกว่าค่าที่ยอมรับได้ ส่วนการแก้ปัญหาของแบบจำลองที่สร้างขึ้นนั้น ได้นำเสนอวิธีการฮิวริสติกที่ใช้หลักการค้นหาแบบตาบูเพื่อป้องกันไม่ให้ผลเฉลยที่ได้เป็นค่าเหมาะที่สุดเฉพาะที่ หลักการค้นหาอาศัยเทคนิคการวนซ้ำเพื่อหาผลเฉลย โดยในแต่ละรอบของการวนซ้ำนั้นต้องผ่านขั้นตอนการปรับเปลี่ยนเส้นทางใช้งานของคู่โนด เพื่อเพิ่มค่าการใช้ประโยชน์ความจุสำรองของช่วงการเชื่อมต่อ ซึ่งผลเฉลยที่ได้จากการทดลองแสดงให้เห็นว่า แนวโน้มของการชดเชยข้อดีข้อเสียของค่าใช้จ่ายในการวางความจุและค่าสภาพพร้อมใช้งานของโครงข่ายเป็นแบบไม่เชิงเส้น นอกจากนี้วิธีการวางความจุที่นำเสนอนั้นให้ค่าใช้จ่ายโดยรวมต่ำกว่าวิธีที่กำหนดให้เส้นทางใช้งานเป็นเส้นทางที่สั้นที่สุด โดยไม่มีการปรับเปลี่ยนเส้นทางใช้งาน