วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

มันสำปะหลังประกอบด้วยอะไมโลส และอะไมโลเพคตินเป็นส่วนใหญ่ ส่วนประกอบเหล่านี้สามารถเปลี่ยนให้เป็นน้ำตาลกลูโคสได้ ซึ่งเป็นที่ต้องการมากในปัจจุบันสำหรับใช้ในอุตสาหกรรมอาหาร, ยา หรือใช้เป็นสารตั้งต้นสำหรับผลิตเอทานอล วัตถุประสงค์ของงานวิจัย เพื่อผลิตน้ำตาลกลูโคสจากมันสำปะหลัง โดยใช้กรดและการฉายรังสีแกมมาร่วมกับกรด ผลการวิจัย พบว่า สภาวะที่เหมาะสมในการย่อยสลายมันสำปะหลัง คือ การฉายรังสีแกมมาในช่วง 5-100 kGy แล้วนำมาย่อยสลายต่อด้วยกรดไนตริกหรือกรดไฮโดรคลอริก ที่ความเข้มข้นของกรด 0.7 M ที่อุณหภูมิ 100 [degree Celcius] เป็นระยะเวลา 60 min ปริมาณน้ำตาลกลูโคสที่ได้แปรผันตามปริมาณรังสีที่เพิ่มขึ้น ปริมาณน้ำตาลกลูโคสมีค่าสูงสุดร้อยละ 84.6 และ 83.88 โดยน้ำหนัก ตามลำดับ ที่ปริมาณรังสี 100 kGy เปรียบเทียบกับการย่อยสลายโดยใช้เฉพาะกรดไนตริกหรือกรดไฮโดรคลอริกเพียงอย่างเดียว โดยไม่มีการฉายรังสีก่อนจะได้ปริมาณน้ำตาลกลูโคสร้อยละ 11.8 และ 11.3 โดยน้ำหนัก ตามลำดับ