วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

ประยุกต์ใช้การประเมินวัฏจักรชีวิตเพื่อประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อมของกระบวนการผลิตอะคริโลไนไทรล์ โดยขอบเขตที่พิจารณาตั้งแต่การได้มาซึ่งวัตถุดิบจนกลายเป็นผลิตภัณฑ์ โดยพิจารณาสามทางเลือกการผลิตที่แตกต่างกัน ได้แก่ 1. กระบวนการผลิตแบบทั่วไปซึ่งใช้โพรพิลีนเป็นสารตั้งต้น 2. กระบวนการผลิตซึ่งใช้โพรเพนเป็นสารตั้งต้นโดยมีสายป้อนกลับ และ 3. กระบวนการผลิตซึ่งใช้โพรเพนเป็นสารตั้งต้นโดยไม่มีสายป้อนกลับ โปรแกรมสำเร็จรูปถูกใช้เพื่อเลียนแบบกระบวนการทั้งสามเส้นทาง และสร้างข้อมูลปริมาณวัตถุดิบ พลังงานที่ใช้ และปริมาณสารที่ออกจากกระบวนการผลิต และดัชนีสิ่งแวดล้อม Eco-indicator 99 ถูกใช้เพื่อประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อม ผลการศึกษาพบว่า ในขอบเขตของขั้นตอนการผลิตวัตถุดิบ ทางเลือกที่ 3 มีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมน้อยที่สุด ส่วนในขอบเขตของขั้นตอนการผลิตอะคริโลไนไทรล์ และในขอบเขตตั้งแต่การผลิตวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิตจนถึงขั้นตอนการผลิตอะคริโลไนไทรล์ ทางเลือกที่ 1 มีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมน้อยที่สุด ส่วนทางเลือกที่ 2 มีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมมากที่สุดในทุกขอบเขต จากการประเมินผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมภายใต้ความไม่แน่นอนของข้อมูล และสภาวะการดำเนินการของทางเลือกที่ 1 และ 3 ในขอบเขตตั้งแต่การผลิตวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิตจนถึงขั้นตอนการผลิตอะคริโลไนไทรล์ พบว่าทางเลือกที่ 1 มีค่าผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมน้อยกว่าทางเลือกที่ 3 ที่ระดับความเชื่อมั่น 91.7% การปรับปรุงกระบวนการโดยใช้ข่ายงานเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อนส่งผลให้ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมลดลง.