วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

การวิจัยนี้เป็นการวิจัย 2 เชิง คือเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลยุทธ์และประเมินประสิทธิผลการประชาสัมพันธ์เรื่องระบบเตือนภัยสึนามิในจังหวัดภูเก็ต โดยศึกษาการเปิดรับข่าวสาร การรับรู้ และทัศนคติที่มีต่อการประชาสัมพันธ์เรื่องระบบเตือนภัยสึนามิของประชาชนในจังหวัดภูเก็ต และความสัมพันธ์ระหว่าง การเปิดรับข่าวสาร การรับรู้ และทัศนคติที่มีต่อการประชาสัมพันธ์เรื่องระบบเตือนภัยสึนามิของประชาชนในจังหวัดภูเก็ต การวิจัยเชิงคุณภาพใช้การสัมภาษณ์บุคคลผู้เกี่ยวข้องกับการประชาสัมพันธ์เรื่องระบบเตือนภัยสึนามิ 2 ราย และศึกษาค้นคว้าจากเอกสารต่างๆ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลยุทธ์การประชาสัมพันธ์เรื่องระบบเตือนภัยสึนามิ ผลการศึกษาพบว่ามีการใช้กลยุทธ์การเลือกใช้สื่อเพื่อการประชาสัมพันธ์ ได้แก่ สื่อมวลชน สื่อเฉพาะกิจ สื่อบุคคล สื่ออินเตอร์เน็ต รวมทั้งใช้กลยุทธ์การสื่อสารในภาวะวิกฤตเพื่อรับมือกับสถานการณ์ที่อาจเกิดขึ้นโดยฉับพลัน นอกจากนี้ยังมีการใช้การสื่อสารความเสี่ยงไปสู่ประชาชนซึ่งอยู่ในพื้นที่เสี่ยงภัยให้ประชาชนเหล่านั้นยอมรับความเสี่ยงและพร้อมที่จะรับมือกับความเสี่ยงที่จะเกิดขึ้น ในด้านการวิจัยเชิงปริมาณ กำหนดกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ประชาชนในเขตจังหวัดภูเก็ต จำนวนทั้งสิ้น 400 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูล คือ แบบสอบถาม สำหรับการวิเคราะห์ข้อมูลแบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ ส่วนที่ 1 เป็นการวิเคราะห์เชิงพรรณนาโดยใช้การแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนที่ 2 เป็นการวิเคราะห์เพื่อทดสอบสมมติฐานในการหาค่าความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปร 3 ตัวดังกล่าว โดยใช้การวิเคราะห์หาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ส่วนการวิเคราะห์ผลข้อมูลใช้การประมวลผลด้วยคอมพิวเตอร์ด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป SPSS for Windows ผลการวิจัยเชิงปริมาณ มีดังนี้ 1) ประชาชนส่วนใหญ่ในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบ มีการเปิดรับข่าวสารจากสื่อประชาสัมพันธ์เรื่องระบบเตือนภัยสึนามิในระดับปานกลาง โดยที่ประชาชนส่วนใหญ่เปิดรับข่าวสารเรื่องระบบเตือนภัยสึนามิ จากสื่อโทรทัศน์มากที่สุด นอกจากนี้ ประชาชนในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบ มีการรับรู้เกี่ยวกับระบบเตือนภัยสึนามิอยู่ในระดับสูง มีทัศนคติในระดับเป็นกลางต่อระบบเตือนภัยสึนามิ 2) ระดับการเปิดรับข่าวสารจากสื่อต่างๆ มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับการรับรู้เกี่ยวกับระบบเตือนภัยสึนามิของประชาชนในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบ 3) การเปิดรับข่าวสารจากสื่อต่างๆ ไม่มีความสัมพันธ์กับทัศนคติที่มีต่อระบบเตือนภัยสึนามิของประชาชนในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบ 4) การรับรู้เกี่ยวกับระบบเตือนภัยสึนามิมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับทัศนคติที่มีต่อระบบเตือนภัยสึนามิของประชาชนในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบ.