การศึกษาวิจัยและดำเนินกิจกรรมโครงการ “การสร้างหลักสูตรท้องถิ่นภาษาชองโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน ตำบลคลองพลูและตำบลตะเคียนทอง กิ่งอำเภอเขาคิชฌกูฏ จังหวัดจันทบุรี” โดยการจัดทำหลักสูตรท้องถิ่นภาษาชองขึ้นและนำไปใช้จัดการเรียนการสอนเป็นสาระเพิ่มเติมให้กับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-6 ของโรงเรียนต้นแบบโรงเรียนวัดคลองพลู และนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนเครือข่ายอีก 3 โรงเรียน คือ โรงเรียนวัดน้ำขุ่น โรงเรียนวัดทุ่งกบิล และโรงเรียนวัดตะเคียนทอง โดยการนำหลักสูตรท้องถิ่นภาษาชองจากโครงการ “อนุรักษ์และฟื้นฟูภาษาชอง” ของชุมชนที่มีอยู่เดิมมาปรับปรุงพัฒนาและสร้างสื่อประกอบการเรียนการสอนเพิ่มเพื่อให้เข้ากับสาระเพิ่มเติม โดยการจัดทำเอกสารประกอบการเรียนการสอนตามหลักสูตร คือ หลักสูตรท้องถิ่นภาษาชอง แผนการสอน ตารางสอน หนังสือแบบเรียนภาษาชองขั้นพื้นฐานภาคเรียนที่ 1 และ2 หนังสือเล่มยักษ์ หนังสืออ่านประกอบบทเรียน หนังสืออ่านเสริมบทเรียน บัญชีเรียกชื่อ แบบวัดและประเมินผลเป็นต้น นอกจากนี้จากการสำรวจความพึงพอใจ การสังเกต การวัดและประเมินผลการเรียนรู้และสรุปผลการทำกิจกรรมต่างๆ จากการดำเนินกิจกรรมทำให้ทราบว่า 1. เด็กรุ่นใหม่ (สามารถ) ได้เรียนรู้ภาษาโดยสามารถพูด อ่าน เขียน และใช้ภาษาชองควบคู่กับภาษาไทยได้มากขึ้น 2. เกิดกระบวนการจัดการเรียนการสอนหลักสูตรท้องถิ่นภาษาชองที่เหมาะสมกับผู้เรียน 3. หลักสูตรท้องถิ่นภาษาชองสามารถพัฒนาเป็นหลักสูตรท้องถิ่นเพิ่มเติมได้ อันจะทำให้หลักสูตรมีความยั่งยืนมากขึ้น 4. เกิดตัวแบบ คือ โรงเรียนวัดคลองพลูในการจัดการเรียนการสอนหลักสูตรท้องถิ่นด้านภาษาแก่ชุมชนภาษาและวัฒนธรรมในภาวะวิกฤตที่สนใจ 5. เป็นการเริ่มงานและเตรียมความพร้อมให้แก่โรงเรียนที่มีความสนใจหลักสูตรท้องถิ่นภาษาชอง ในชุมชนและพื้นที่ใกล้เคียง 3 โรงเรียน คือ โรงเรียนวัดน้ำขุ่น โรงเรียนวัดทุ่งกบิล และโรงเรียนวัดตะเคียนทอง 6. ได้รับประสบการณ์และแลกเปลี่ยนความคิดเห็นจากการทำงานร่วมกันระหว่างโรงเรียนกับชุมชนอันเป็นประโยชน์ต่อการจัดหลักสูตรท้องถิ่นหรือการทำงานในเรื่องอื่นระหว่างโรงเรียนกับชุมชนต่อไป 7. ทำให้เด็กรุ่นใหม่มีความตระหนักเห็นคุณค่า ภูมิใจในวัฒนธรรมของบรรพบุรุษตนเองและเป็นกำลังสำคัญในการสืบทอดเจตนารมณ์เหล่านี้ในโอกาสต่อไป 8. ได้นักคิด นักพัฒนา นักอนุรักษ์ระดับชุมชน เพื่อเป็นฐานในการพัฒนาโรงเรียนวัดคลองพลูต่อไป 9. สามารถใช้หลักสูตรท้องถิ่นภาษาชองเชื่อมความสัมพันธ์อันดีระหว่างโรงเรียนกับชุมชนในด้านต่างๆ ได้ ปัญหาและอุปสรรคในการทำหลักสูตรท้องถิ่นภาษาชองพบว่า 1. ในเรื่องของเวลา (คือช่วงเวลาที่ทีมวิจัยหรือครูภูมิปัญญาต้องประกอบอาชีพหลัก)เนื่องจากชุมชนชองนี้คนส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม คือ การทำสวนผลไม้ และในช่วงฤดูเก็บเกี่ยวผลผลิต การนัดประชุมทำให้บางคนไม่สามารถมาร่วมประชุมได้ เพราะเวลาว่างที่มีอยู่ไม่ตรงกัน แต่ทางโครงการก็พยายามหาช่วงเวลาที่เหมาะสม และสะดวกสำหรับทุกฝ่ายที่จะได้มาพบปะพูดคุยกัน