สภาวการณ์เด็กและเยาวชนภาคใต้ในช่วงปี 2549-2550 ตามผลการวิเคราะห์ข้อมูลการวิจัยพบว่า ปัจจัยเสี่ยงหลายด้านที่ส่งผลให้พฤติกรรมของเด็กและยาวชนมีแนวโน้มที่น่าเป็นห่วงมากขึ้น เมื่อเปรียบเทียบกับข้อมูลจากการติดตามสภาวการณ์เด็กและเยาวชนในระยะ 2-3 ปีที่ผ่านมา ในขณะที่การดำเนินการด้านการพัฒนาพฤติกรรมเด็กและเยาวชนยังอยู่ในขอบเขตที่จำกัดแม้ว่าหน่วยงานภาครัฐและเอกชนที่มีหน้าที่โดยตรงจะได้ใช้ความพยายามเป็นอย่างมากแล้วก็ตาม เนื่องจากจำนวนสัดส่วนของผู้ดำเนินงานด้านเด็กและเยาวชนมีน้อยมากเมื่อเปรียบเทียบกับประชากรเด็กและเยาวชนทั้งหมดที่มีในสังคม ข้อมูลสภาวการณ์เด็กและเยาวชนชนภาคใต้ที่ปรากฏเป็นภาพรวมของปัญหา จำแนกตามขอข่ายของการเก็บข้อมูลการวิจัยโครงการติดตามสภาวการณ์เด็กและเยาวชนช่วงปี 2549 – 2550 ตัวอย่างเช่น ในด้านสุขภาพอนามัย พบว่าเด็กและเยาวชนภาคใต้ใช้เวลาในการออกกำลังกายน้อยลง (ทำเป็นประจำร้อยละ 40.49 ไม่ได้ทำเป็นประจำร้อยละ 59.51) ดูโทรทัศน์มากขึ้น (ดูประจำร้อยละ 73.93) รับประทานอาหารที่ไม่ค่อยเป็นประโยชน์ต่อร่างกายมากขึ้น (ร้อยละ 74.22) ในด้านการศึกษา พบว่าเด็กและเยาวชนมีการหนีเรียนมากขึ้น (ร้อยละ 46.44) ลอกการบ้าน ลอกรายงานเพื่อนมากขึ้น (ร้อยละ 77.25) และเยาวชนจะใช้เวลาในการอ่านหนังสืออ่านเล่นมากกว่าอ่านหนังสือพิมพ์ (ร้อยละ 37.41และร้อยละ 30.76) ในด้านสังคม เด็กและเยาวชนระดับมัธยมและอุดมศึกษาใช้เวลาในการคุยโทรศัพท์มากกว่าเด็กและเยาวชนระดับประถมศึกษาถึง 4 เท่า ใช้เวลาอยู่กับเพื่อนมากขึ้น พฤติกรรมที่มีมากขึ้นจนปรากฏเป็นปัญหาในสังคม ได้แก่ การดื่มสุรา การมีเพศสัมพันธ์ในวัยเรียนของเด็กและยาวชนระดับมัธยมถึงอุดมศึกษา (ร้อยละ 37.74 และ 18.40) จากแนวคิดหลักของโครงการติดตามสภาวการณ์เด็กและยาวชนที่มุ่งสร้างสรรค์ให้เด็กไทยเติบโตเป็นคนที่มีคุณภาพเพื่อช่วยพัฒนาสังคมและประเทศชาติ โดยใช้กิจกรรมการเผยแพร่ข้อมูลข่างสารสภาวการณ์เด็กและเยาวชนที่ได้จาการศึกษาวิจัย และสร้างเครือข่ายด้านเด็กและเยาวชนให้ครอบคลุมทุกพื้นที่ ทุกจังหวัด ทั่วประเทศ โดยใช้เครือข่ายนักวิจัยในโครงการเป็นแกนนำ ผลการดำเนินการได้เกิดเครือข่ายผู้ดำเนินงานด้านเด็กและเยาวชนรายจังหวัด ซึ่งประกอบด้วยผู้เกี่ยวข้องตั้งแต่ผู้ว่าราชการจังหวัด พัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ตำรวจ สาธารณสุข เขตพื้นที่การศึกษา หน่วยงานทางวัฒนธรรม องค์การปกครองส่วนท้องถิ่นและผู้เกี่ยวข้องอื่นๆ โดยได้นำข้อมูลสภาวการณ์เด็กและยาวชนที่ มีแนวโน้มรุนแรงไปร่วมกันวิเคราะห์หาแนวทางแก้ไขและส่งเสริมให้มีกิจกรรมที่ดีสำหรับเด็กและเยาวชนในแต่ละพื้นที่ ภายใต้หลักคิดสำคัญของโครงการ คือ ขจัดร้าย ขยายดี มีภูมิคุ้มกัน ซึ่งหมายถึง ลดปัจจัยเสี่ยงและพื้นที่เสี่ยงที่เป็นอันตรายหรือไม่เหมาะสมกับเด็ก รวมถึงการมีมาตรการควบคุมจัดระเบียบพื้นที่ทางสังคมและสื่อที่ไม่เหมาะสมให้เป็นรูปธรรม เช่น การกวาดล้างสื่อลามก ให้เด็ดขาด การแยกประเภทสื่อตามเนื้อหาและกำหนดพื้นที่และกฎหมายควบคุมการจำหน่ายให้ชัดเจน การเพิ่มโทษผู้ผลิตและจำหน่ายสื่อที่ไม่เหมาะสม การจัดระเบียบหอพักนักเรียนนักศึกษา เป็นต้น เพิ่มพื้นที่สื่อและกิจกรรมสร้างสรรค์สำหรับเยาวชน โดยโรงเรียน สถาบัน ศาสนา ชุมชน เอกชน โดยรัฐอาจสนับสนุนในรูปกองทุนส่งเสริมคนทำหนังละครสร้างสรรค์ การมีช่องโทรทัศน์ครอบครัว เป็นต้น รวมถึงการสนับสนุนกิจกรรมและพื้นที่ที่ก่อให้เกิดรายได้เสริมแก่เยาวชน และสร้างภูมิคุ้มกันให้กับเด็กและเยาวชน โดยการส่งเสริมความเข้มแข็งของครอบครัวและการเลี้ยงดูเด็กภายใต้หลักการ “ครอบครัวคือรั้วแรกของการคุ้มครองชีวิตเด็ก” เพื่อให้พ่อแม่มีความรู้ทักษะการเลี้ยงลูกดูแลลูกอย่างดี การส่งเสริมบทบาทสื่อและสถานศึกษาในการสร้างค่านิยมที่ดีให้เด็ก รวมถึงการลงทุนในระบบวิจัยเพื่อการศึกษาติดตามและเฝ้าระวังทางสังคม