การวิจัยการศึกษาความเป็นไปได้ของการจัดการเครือข่ายศูนย์จำหน่ายผลิตภัณฑ์ของฝาก ของที่ระลึกในกลุ่มจังหวัดอีสานใต้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาความพร้อมในการจัดการเครือข่าย ศูนย์จำหน่ายผลิตภัณฑ์ของฝากของที่ระลึกในกลุ่มจังหวัดอีสานใต้ 2) เพื่อศึกษาความเป็นไปได้ของ การจัดการเครือข่ายศูนย์จำหน่ายผลิตภัณฑ์ของฝากของที่ระลึกในกลุ่มจังหวัดอีสานใต้ 3) เพื่อศึกษา แนวทางการจัดการเครือข่ายศูนย์จำหน่ายผลิตภัณฑ์ของฝากของที่ระลึก และการเชื่อมโยงพันธมิตร ธุรกิจกับประเทศใกล้เคียงในพื้นที่กลุ่มจังหวัดอีสานใต้ การเก็บรวบรวมข้อมูลใช้แบบสอบถามจาก กลุ่มตัวอย่างผู้ประกอบการจำหน่ายผลิตภัณฑ์ของฝากของที่ระลึกในกลุ่มจังหวัดอีสานใต้ จำนวน 400 คน และใช้แบบสัมภาษณ์รายบุคคลและรายกลุ่ม สำหรับผู้ประกอบการจำหน่ายผลิตภัณฑ์ ของฝากของที่ระลึกในกลุ่มจังหวัดอีสานใต้จำนวน 40 คน การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติพื้นฐาน คือ ร้อยละ ซึ่งสรุปผลการวิจัยได้ดังนี้ ผู้ประกอบการจำหน่ายผลิตภัณฑ์ของฝากของที่ระลึกส่วนใหญ่ เป็นเพศหญิง อายุระหว่าง 41 - 50 ปี สำเร็จการศึกษาต่ำกว่าปริญญาตรี ประเภทผู้ประกอบการ ส่วนใหญ่ทำการผลิตพร้อมการจำหน่าย มีประสบการณ์การทำงานระหว่าง 6 – 10 ปี รายได้จาก การจำหน่ายอยู่ระหว่าง 5,001 - 10,000 บาท ผลิตภัณฑ์ของฝากของที่ระลึกที่จำหน่ายส่วนใหญ่ เป็นประเภทบริโภค ศูนย์จำหน่ายผลิตภัณฑ์ของฝากของที่ระลึกส่วนใหญ่อยู่ในชุมชน การศึกษาความพร้อมของผู้ประกอบการในการจัดการเครือข่ายศูนย์จำหน่ายของฝาก ของที่ระลึกในกลุ่มอีสานใต้ 5 ด้าน ผลการวิจัยของผู้ประกอบการในการจัดการเครือข่ายศูนย์ จำหน่ายของฝากของที่ระลึกในด้านการจัดการการผลิต /การดำเนินงานมีความพร้อมระดับมาก ส่วนด้านการจัดการการตลาด ด้านการจัดการการเงิน การจัดการบุคคล และด้านการเชื่อมโยง การบริหารจัดการกับธุรกิจนั้นมีความพร้อมระดับปานกลาง การศึกษาความเป็นไปได้ของการจัดการเครือข่ายศูนย์จำหน่ายของฝากของที่ระลึกใน กลุ่มอีสานใต้ 6 ด้าน ผลการวิจัยของความเป็นไปได้ของการจัดการเครือข่ายของผู้ประกอบการ คือ 1) ด้านจุดมุ่งหมายร่วมของผู้ประกอบการเพื่อเพิ่มพูนรายได้ และเพื่อสร้างความสามัคคีและ ชื่อเสียงของชุมชนมีความเป็นไปได้ของการจัดการเครือข่ายอยู่ในระดับมาก 2) ด้านบุคคลมีความ เป็นไปได้ของการจัดการเครือข่ายอยู่ในระดับมาก 3) ด้านการจัดการระบบข้อมูลข่าวสาร ความเป็นไปได้ของการจัดการเครือข่ายส่วนใหญ่อยู่ในระดับปานกลาง 4) ด้านการสร้างสำนึกร่วม ความเป็นไปได้ของการจัดการเครือข่ายอยู่ในระดับปานกลาง 5) ด้านพัฒนาระบบที่โปร่งใส ตรวจสอบได้ ความเป็นไปได้ของการจัดการเครือข่ายส่วนใหญ่อยู่ในระดับปานกลาง 6) ด้านการเชื่อมโยงระหว่างผู้ประกอบการกับท้องถิ่น มีวิธีการบริการลูกค้ารวดเร็วและประทับใจ ความเป็นไปได้ของการจัดการเครือข่ายส่วนใหญ่อยู่ในระดับมาก การศึกษาแนวทางการจัดการเครือข่ายศูนย์จำหน่ายผลิตภัณฑ์ของฝากของที่ระลึก และ การเชื่อมโยงพันธมิตรธุรกิจกับประเทศใกล้เคียงในพื้นที่กลุ่มจังหวัดอีสานใต้ จากผลการวิจัยได้ แนวทางการพัฒนาการจัดการเครือข่ายในหลายด้าน คือ 1) ด้านจุดมุ่งหมายร่วมของ ผู้ประกอบการมีสภาพความต้องการระดับมากที่สุด 2) ด้านบุคคล สภาพความต้องการระดับมาก ที่สุด 3) ด้านการจัดการระบบข้อมูลข่าวสารมีสภาพความต้องการระดับมาก 4) ด้านการสร้าง สำนึกร่วมมีสภาพความต้องการระดับมาก 5) ด้านพัฒนาระบบที่โปร่งใสตรวจสอบได้มีสภาพ ความต้องการระดับมาก 6) ด้านการเชื่อมโยงระหว่างผู้ประกอบการกับท้องถิ่น มีสภาพความ ต้องการระดับมาก สำหรับการเชื่อมโยงการท่องเที่ยวระหว่างในกลุ่มจังหวัดอีสานใต้กับ ผู้ประกอบการของประเทศเพื่อนบ้านทำได้โดยหน่วยงานภาครัฐ ควรกำหนดนโยบายอย่างชัดเจน เพื่อหาแนวทางในการพัฒนาสถานประกอบการที่สามารถเชื่อมโยงกับประเทศเพื่อนบ้าน และ สร้างกิจกรรมการท่องเที่ยวให้มีความสอดคล้องและเชื่อมโยงกับธุรกิจของฝากของที่ระลึกตาม เส้นทางการท่องเที่ยวไปประเทศลาวและเขมร The main purposes of this study were : 1) to examine the readiness of management for their souvenir selling network centers ; 2) to investigate the possibilities for setting up of the group’s selling network centers ; and 3) to find out the proper models for managing the souvenir centers and the business coordinating with the neighboring countries. The subjects were 400 entrepreneurs selling the souvenir products in the lower Northeastern region. The data were collected by questionnaires interview. The collected data were analy and by uring percentage, mean and standard deviation. The result found that most of entrepreneurs were women, 41 – 50 years of age, and with lower than Bachelor’s degree of education, They were mostly both producers and seller with 6 – 10 years of experiences. The income of selling souvenir products was between 5,001 – 10,000 Baht per month, The souvenir sold were mostly consumed products. In addition, most of selling centers were located in community.Regarding the readiness of entrepreneurs in managing the souvenir selling network centers in all five aspects, it found that “management of production and Operation”, was at “high” level; whereas, “marketing management” “financial management” “human management” and “business coordinating” were at “moderate” level. In terms of the possibility for management of selling network centers in all six aspects, it found that “increasing the income, creating the unity of the group and the repulation of the community”, “human management”, and “coordinating between the entrepreneurs and local community” were at “high” level. On the other hand. “information management”, “creating of moral participation” and “developing in good governance system” were at “moderale” level. With regard to the models for management the selling network centers and business coordinating with the neighboring countries, the finding revealed that “the participated objective of the entrepreneurs” and “human resource” were at “most” level; whereas, “information management” , “moral participation” “good governance” and “coordinating between the entrepreneurs and local community ” were at “high” level. Regarding the coordination of tourism between the provinces of lower Northeastern region and the entrepreneurs in the neighboring countries, the government should have a specific policy to develop the entrepreneurs with can be connected to the neighboring countries. Moveover, the tourism activities should be created to support and connect with the business of souvenir along with Loa and khmer routs.