งานศึกษาชิ้นนี้ คือ ความพยายามที่จะนำเสนอว่า แนวคิดวิถีการผลิตแบบไทยมีความสำคัญทั้งในทางทฤษฎี คือ เอื้ออำนวยต่อการเติมเต็มแนวคิดวิถีการผลิตแบบเอเชียให้สมบูรณ์ และเป็นพื้นฐานสำหรับทฤษฎีการพัฒนาที่เป็นของสังคมไทยเราเอง กับทั้งในทางปฏิบัติคือ ช่วยในการอธิบายรากฐานของสังคมไทย และนำเสนอทิศทางที่จะเป็นทางออกของสังคมได้ แม้จะต้องใช้เวลาและความพยายามอีกมากในการสร้างแนวคิดทฤษฎีขึ้นมาเป็นของสังคมไทยเอง แต่ก็เป็นภารกิจที่จะละเลยเสียไม่ได้ เพื่อความอยู่รอดของสังคมไทยในระยะยาว และช่องทางที่นำเสนอในงานศึกษาชิ้นนี้ น่าจะเอื้ออำนวยต่อการศึกษาในขั้นต่อไปได้ตามสมควร จุดยืนของงานศึกษาชิ้นนี้ คือ การนำเสนองานทางทฤษฎีจากแง่มุมของชาวบ้านเอง จากแง่มุมของสังคมไทย และสังคมตะวันออก ที่เชื่อมั่นในศักยภาพและเส้นทางการพัฒนาที่เป็นตัวของตัวเอง มีเป้าหมายเป็นของตัวเอง มีวิธีการเป็นของตัวเอง ตลอดจนมีอนาคตเป็นของตัวเอง ผู้ศึกษาพยายามอย่างที่สุดที่จะหนักแน่นในจุดยืนดังกล่าว เพื่อที่จะนำเสนออีกทิศทางหนึ่งที่ต่างออกไปในการศึกษาทางด้านทฤษฎี แม้กระนั้น ก็ย่อมต้องมีข้อผิดพลาดเป็นจำนวนมาก จึงน่าจะได้มีการศึกษาทางด้านทฤษฎี จากแง่มุมต่าง ๆ ภายในสังคมของเราเอง ให้ลึกซึ้งและกว้างขวางยิ่งขึ้นต่อไป