การศึกษานี้เพื่อเปรียบเทียบอัตราผสมติด ระหว่างการผสมเทียมครั้งเดียวและสองครั้งแบบก าหนดเวลา โดย ท าการทดลองในแพะลูกผสมพื้นเมืองไทย จ านวน 105 ตัว ที่เหนี่ยวน าการเป็นสัดโดยการใช้ฮอร์โมนโปรเจสเตอ โรนชนิดสอดช่องคลอด (CIDR-G ? ) นาน 17 วัน ร่วมกับการใช้ PGF2? (cloprostenol), 125 ?g และ PMSG, 150 IU. แบ่งแพะทดลองเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มที่ 1 จ านวน 52 ตัว ผสมเทียมแบบก าหนดเวลาครั้งเดียว ชั่วโมงที่ 48 หลังถอด (CIDR? ) และ กลุ่มที่ 2 จ านวน 53 ตัว ผสมเทียมแบบก าหนดเวลาสองครั้ง ชั่วโมงที่ 48 และ 72 หลัง ถอด (CIDR? ) ตรวจการตั้งท้องภายหลังการผสมเทียม 40-45 วัน ด้วยเครื่องอัลตร้าซาวด์ พบว่าผลอัตราการตั้ง ท้องของกลุ่มที่ 1 และ 2 เป็น 50%และ 41.5% ตามล าดับ การวิเคราะห์ผลทางสถิติด้วย Chi-square test พบว่า ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยส าคัญทางสถิติ (P > 0.05) การศึกษานี้ชี้ให้เห็นว่าการเหนี่ยวน าการเป็นสัดด้วยวิธี ดังกล่าวและผสมเทียมแพะครั้งเดียวแบบก าหนดเวลาเป็นวิธีที่สามารถน ามาใช้ผลิตแพะในพื้นที่ภาคใต้ได้