การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบวิธีการเหนี่ยวน าการเป็นสัด ด้วยวิธี Ovsynch และโปรเจสเตอโรนชนิดสอดช่องคลอด 2 แบบ คือ CIDR-G และ Sponge โดยผสมเทียมแบบ ก าหนดเวลาในแพะพื้นเมืองลูกผสมในภาคใต้ของประเทศไทยต่อ อัตราการเป็นสัดและอัตราการผสม ติด การทดลอง ใช้แพะพื้นเมืองลูกผสมจ านวน 90 ตัว แบ่งแพะออกเป็น 3 กลุ่ม กลุ่มละ 30 ตัว โดย การสุ่ม กลุ่มที่ 1 (Ovsynch Group) โดยวันเริ่มการทดลอง(D0) ฉีด GnRH 4 ไมโครกรัมเข้า กล้ามเนื้อ 7 วันต่อมา(D7) ฉีด PGF2? 125 ไมโครกรัมเข้ากล้ามเนื้อ หลังจากนั้น 24 ชั่วโมง( D9) ฉีด GnRH 4 ไมโครกรัมเข้ากล้ามเนื้อ ผสมเทียม 2 ครั้ง คือ 16 และ 40 ชั่วโมงหลังฉีด GnRH ครั้งที่ 2 กลุ่มที่ 2 (CIDR-G Group) สอด CIDR-G ในช่องคลอดเป็นระยะเวลา 12 วัน ฉีด PMSG 150 IU และ PGF2? 125 ไมโครกรัมเข้ากล้ามเนื้อ ก่อนถอด CIDR-G 48 ชั่วโมง ผสมเทียม 2 ครั้งคือ 48 และ 72 ชั่วโมงหลังถอด CIDR-G กลุ่มที่ 3 (Sponge Group) สอด Sponge เข้าในช่องคลอดเป็น ระยะเวลา 12 วัน ฉีด PMSG 150 IU และ PGF2? 125 ไมโครกรัมเข้ากล้ามเนื้อก่อนถอด Sponge 24 ชั่วโมง ผสมเทียม 2 ครั้งคือ 48 และ 72 ชั่วโมงหลังถอด Sponge ตรวจการตั้งท้องด้วยเครื่อง อุลตร้าซาวด์หลังผสมเทียม 45 วัน จากผลการทดลองพบว่าแพะทั้ง 3 กลุ่ม มีอัตราการเป็นสัดคือ 77.33% 96.67% และ 76.67% และอัตราการผสมติด 40.00% 43.33% และ 33.33% ตามล าดับ ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยส าคัญทางสถิติ(p>0.05) สรุปได้ว่าการเหนี่ยวน าการเป็นสัด ด้วยวิธี Ovsynch และโปรเจสเตอโรนชนิดสอดช่องคลอด ชนิด CIDR-G และ Sponge ผสมเทียม แบบก าหนดเวลาในแพะพื้นเมืองลูกผสมในภาคใต้ของประเทศไทย มีประสิทธิภาพไม่แตกต่างกัน