การศึกษานี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาคุณสมบัติทางวิศวกรรมของวัสดุแอสฟัลต์ซีเมนต์โดย ใช้ยางธรรมชาติหรือยางพาราในลักษณะของน้ำยางข้นเป็นสารผสมเพิ่ม และคุณสมบัติทางวิศวกรรม ของวัสดุผสมแอสฟัลต์คอนกรีตที่ใช้วัสดุเชื่อมประสานข้างต้น วัสดุเชื่อมประสาน 3 ชนิดที่ใช้ใน การศึกษา ได้แก่ (1) แอสฟัลต์ซีเมนต์ AC 60-70 (2) วัสดุผสมแอสฟัลต์ซีเมนต์และยางพารา (Natural Rubber Asphalt ; NRA) ที่ได้จากการนำ AC 60-70 ผสมกับน้ำยางข้นชนิดแอมโมเนียสูง (High Ammonia : HA) ในปริมาณ 1-14% โดยน้ำหนักรวม และ (3) วัสดุโพลิเมอร์โมดิฟายด์แอสฟัลต์ ซีเมนต์ (Polymer Modified Asphalt; PMA) ในขณะที่การศึกษาคุณสมบัติของวัสดุผสมแอสฟัลต์ คอนกรีตจะนำหินปูนมาใช้เป็นวัสดุมวลรวมผสมกับวัสดุเชื่อมประสานทั้ง 3 ชนิดข้างต้น จากผลการทดสอบแสดงให้เห็นว่า วัสดุ NRA มีคุณสมบัติทางวิศวกรรมดีกว่าแอสฟัลต์ ซีเมนต์ธรรมดา โดยวัสดุ NRA สามารถช่วยเพิ่มค่าเสถียรภาพ ค่าแรงดึงทางอ้อม ค่าโมดูลัสคืนตัวที่ อุณหภูมิสูง และช่วยลดการหลุดลอก ซึ่งเมื่อพิจารณาจากคุณสมบัติความต้านทานต่อการล้าและ ความต้านทานต่อการเปลี่ยนรูปร่างแบบถาวรของวัสดุแอสฟัลต์คอนกรีตที่ใช้วัสดุ NRA เป็นวัสดุ เชื่อมประสานนั้นมีค่าความต้านทานต่อการล้าและความต้านทานต่อการเปลี่ยนรูปร่างแบบถาวร เพิ่มขึ้นสูงกว่าค่าดังกล่าวของวัสดุแอสฟัลต์คอนกรีตที่ใช้วัสดุแอสฟัลต์ซีเมนต์ปกติมากกว่า 3 เท่า ทำ ให้สรุปได้ว่า ปริมาณน้ำยางพาราข้นที่เหมาะสมในการผสมกับแอสฟัลต์ซีเมนต์คือที่ประมาณ ร้อยละ 9 โดยน้ำหนักรวม แต่เมื่อเปรียบเทียบกับวัสดุ PMA แล้ว วัสดุ PMA ยังคงแสดงคุณสมบัติที่ ดีกว่าวัสดุ NRA ดังนั้นจากผลการศึกษานี้สามารถกล่าวโดยสรุปได้ว่า การนำยางธรรมชาติหรือ ยางพารามาใช้เป็นสารผสมเพิ่มในส่วนผสมแอสฟัลต์คอนกรีตได้แสดงให้เห็นถึงความสามารถที่จะ ช่วยปรับปรุงผิวทางแอสฟัลต์คอนกรีตให้มีความยืดหยุ่นและความแข็งแรงเพิ่มมากขึ้น รวมทั้งช่วย ยืดอายุการใช้งาน และช่วยลดปริมาณแอสฟัลต์ซีเมนต์ในการผลิตแอสฟัลต์คอนกรีตได้อีกด้วย