วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546

โฟมแอสฟัลต์เกิดจากการพัฒนาการใช้งานแอสฟัลต์ซีเมนต์ในรูปแบบใหม่ กระทำโดยการฉีดแอสฟัลต์ซีเมนต์ร้อนและน้ำเข้าผสมกัน ผลที่ตามมาทำให้ปริมาตรของแอสฟัลต์เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในรูปของฟองโฟม ขณะที่ความหนืดของแอสฟัลต์จะลดลง แอสฟัลต์ในรูปของโฟมจะมีความสามารถในการกระจายตัวเข้าไปผสมกับวัสดุมวลรวมที่ชื้นและเย็นได้ดี งานวิจัยนี้ศึกษาความเป็นไปได้และความเหมาะสมของการนำโฟมแอสฟัลต์มาปรับปรุงสภาพวัสดุชั้นทางเก่า เพื่อนำกลับมาใช้งานใหม่ในประเทศไทย ในการศึกษาพิจารณาถึงความเป็นไปได้ ที่จะนำวัสดุชั้นทางเก่าในปริมาณที่แตกต่างกันโดยกำหนดสัดส่วนร้อยละ 80 50 และ 0 ผสมเข้ากับวัสดุมวลรวมใหม่ ผลการออกแบบพบว่า ส่วนผสมต้องการปริมาณโฟมแอสฟัลต์ในอัตราส่วนร้อยละ 2.1 2.6 และ 3.4 โดยน้ำหนักวัสดุมวลรวม ตามลำดับ แม้ว่าส่วนผสมที่มีวัสดุเก่าผสมอยู่ปริมาณมากกว่าจะมีความต้านทานต่อแรงดึงทางอ้อมต่ำ แต่จะมีอัตราส่วนความต้านทานต่อแรงดึงทางอ้อมสูงหลังจากการแช่น้ำ การทดสอบค่าโมดูลัสคืนตัวที่อุณหภูมิต่างๆ แสดงให้เห็นว่าส่วนผสมโฟมแอสฟัลต์มีความอ่อนไหวต่ออุณหภูมิน้อยกว่าแอสฟัลต์คอนกรีตชนิดผสมร้อน สำหรับความต้านทานต่อการล้าและการยุบตัวถาวร ซึ่งเป็นค่าบ่งชี้ถึงสมรรถนะในการใช้งาน พบว่าการผสมวัสดุชั้นทางเก่าลงในส่วนผสมสามารกระทำได้ถึงร้อยละ 50 โดยที่ความสามารถในการต้านทานต่อการล้าและการยุบถาวรของส่วนผสมไม่ได้เปลี่ยนแปลงมากนัก