วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2533

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบการเข้าใจคำนามของเด็กปฐมวัยที่เรียนโดยใช้ปริศนาคำทายและเพลง ตัวอย่างประชากร เป็นนักเรียนชั้นอนุบาลปีที่ 2 ปีการศึกษา 2532 ของโรงเรียนจิระศาสตร์วิทยา ที่ทดสอบได้คะแนนน้อยที่สุด จำนวน 50 คน จากนักเรียนที่ทดสอบจำนวน 300 คน นำมาแบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 2 กลุ่ม โดยใช้วิธีการจับคู่ (Match by pair) และจับฉลากให้กลุ่มทดลองที่ 1 เป็นกลุ่มที่เรียนโดยใช้ปริศนาคำทาย และกลุ่มทดลองที่ 2 เป็นกลุ่มที่เรียนโดยใช้เพลง ผู้วิจัยได้คัดเลือกคำนามที่เด็กไม่เข้าใจมากที่สุดจำนวน 20 คำ จากการทำแบบทดสอบการเข้าใจคำนาม จำนวน 60 ข้อ ของนักเรียน 300 คน แล้วนำคำนาม 20 คำ มาทดลองสอนทั้งสองวิธีและทำการทดสอบวัดการเข้าใจคำนาม 20 คำ ก่อนและหลังการทดลอง เพื่อเปรียบเทียบการเข้าใจคำนาม นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ความแตกต่างของคะแนนการเข้าใจคำนาม โดยการทดสอบค่า ที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1. การเข้าใจคำนามของนักเรียน กลุ่มที่เรียนโดยการใช้ปริศนาคำทายกับกลุ่มที่เรียนโดยใช้เพลง ไม่แตกต่างกัน 2. นักเรียนที่เรียนโดยใช้ปริศนาคำทายและเพลง มีการเข้าใจคำนามหลังการทดลอง สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01