วิทยานิพนธ์ (ศป.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547

บทประพันธ์เพลงล้านนา ซิมโฟนิกโพเอ็ม สำหรับวงดุริยางค์เครื่องลม ผู้ประพันธ์ได้ประพันธ์ขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นการสร้างบทประพันธ์เพลงบทใหม่ในแบบดนตรีพรรณนา ในการประพันธ์เพลงบทนี้ ผู้ประพันธ์ต้องการสื่อให้ได้จินตนาการถึงบรรยากาศและเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ของอารยธรรมล้านนา อีกทั้งเพื่อให้ผู้ฟังได้ระลึกถึงสถานที่บุคคล และบรรยากาศที่เป็นสัญลักษณ์สำคัญทางวัฒนธรรมซึ่งแสดงถึงความมีเอกลักษณ์ของศิลปะล้านนา เช่น งานปอยหลวง แม่น้ำปิง พระเจ้ากาวิละ ประตูโขงและประตูท่าแพ เพื่อความซาบซึ้งในวัฒนธรรมและศิลปะล้านนา ลักษณะโดยรวมของบทประพันธ์ เป็นบทประพันธ์สำหรับวงดุริยางค์เครื่องลม มีความยาวประมาณ 20 นาที ประกอบด้วยโครงสร้างใหญ่จำนวน 5 ท่อน บทประพันธ์ใช้ระบบโทนาลิตีเป็นส่วนใหญ่ บางส่วนใช้แบบพาราโทนัลบ้าง เพื่อความเหมาะสมของท่วงทำนองที่ใช้ในการบรรยายเรื่องราว ในทุกท่อนจะเน้นการใช้ทำนองที่นำมาจากดนตรีพื้นบ้าน แสดงออกถึงความเป็นล้านนา เพื่อบรรยายเหตุการณ์ต่างๆ หรือทำให้รู้สึกถึงบรรยากาศของสิ่งที่กล่าวถึง และมีการนำทำนองดนตรีที่เป็นที่รู้จักทั่วไปหลายทำนอง มาสอดแทรกและปรับแต่งใช้ในบทประพันธ์เพลงบทนี้ องค์ประกอบสำคัญที่ใช้ในบทประพันธ์เพลง ได้แก่ การเลือกใช้กลุ่มโน้ตหลายกลุ่มที่จัดให้เป็นโมทีฟสำคัญ แล้วนำไปใช้ในการดำเนินทำนองรวมกับการนำโครงสร้างและวิธีการสร้างทำนองมาจากดนตรีพื้นบ้านของล้านนา รวมไปถึงการนำทำนองมาจากดนตรีพื้นบ้านโดยตรง ขั้นคู่และคอร์ดเกิดขึ้นจากการนำโน้ตในแต่ละกลุ่มมาใช้ มีทั้งขั้นคู่ 3, 4, 5 คอร์ดเรียงคู่ 4 คอร์ดเรียงคู่ 5 คอร์ดเรียงคู่ 2 และเสียงประสานที่เป็นแบบโพลีโทนาลิตี เป็นต้น พื้นผิวของบทประพันธ์มีการใช้ทั้งโฮโมโฟนี โพลีโฟนี เฮเทโรโฟนี จักซ์ตาโพสิชั่น ประกอบกับเทคนิควิธีการประพันธ์ เช่น การซ้ำ การเลียน ซีเควนซ์ การพลิกกลับ การถอยกลับ เป็นต้น ทางด้านอัตราจังหวะมีการปรับเปลี่ยนเครื่องหมายกำหนดจังหวะหลายครั้ง มีทั้งอัตราธรรมดา อัตราผสม และอัตราซ้อน