วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ (Survey Research) อาศัยวิธีการสัมภาษณ์เจาะลึก (In-depth Interview) จากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 24 คน และเก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามจากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 192 คน ซึ่งเป็นกลุ่มคู่รัก เพื่อนร่วมงาน ผู้ใต้บังคับบัญชา และผู้บังคับบัญชาของคู่รัก โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงรูปแบบและพฤติกรรมการสื่อสารในความสัมพันธ์ฉันคนรักภายในองค์กร รวมถึงผลกระทบจากการสื่อสารของคู่รักที่มีต่อการสื่อสารระดับต่างๆ ทั้งในระดับบุคคล ระดับกลุ่ม และระดับองค์กร ผลการวิจัยพบว่า 1) คู่รักในองค์กรมีรูปแบบการสื่อสารอย่างไม่เป็นทางการและสื่อสารแบบสองทางมากที่สุด ส่วนพฤติกรรมในการสื่อสารจะใช้การพูดคุยกันโดยตรง (face-to-face) การพูดคุยผ่านโทรศัพท์มือถือ และมีการหยอกล้อกันด้วยความสนิทสนม 2) ผลกระทบที่เกิดจากการสื่อสารของคู่รักในองค์กรต่อการสื่อสาร “ระดับบุคคล” ภายในองค์กร ได้แก่ ช่วยกระชับความสัมพันธ์ระหว่างคู่รักกันเอง ช่วยให้เกิดความสะดวกในการรับส่งข้อมูล และลดความเขินอายในการให้หรือรับคำแนะนำระหว่างคู่รัก 3) ผลกระทบที่เกิดจากการสื่อสารของคู่รักในองค์กรต่อการสื่อสาร “ระดับกลุ่ม” ภายในองค์กร ได้แก่ เกิดความรวดเร็วในการแลกเปลี่ยนข่าวสารระหว่างคนรักที่อยู่ต่างแผนก ทำให้สามารถพูดคุยกันได้อย่างตรงไป ตรงมา ทำให้เข้าใจความคิดของคนรักได้รวดเร็วกว่าคนอื่น และทำให้กล้าที่จะแสดงความคิดเห็นที่ขัดแย้งกันได้ 4) ผลกระทบที่เกิดจากการสื่อสารของคู่รักในองค์กรต่อการสื่อสาร “ระดับองค์กร” ได้แก่ เกิดการสื่อสารจัดการที่ดีในองค์กร ก่อให้เกิดการสร้างเครือข่ายอย่างไม่เป็นทางการภายในองค์กร และมีผลต่อแนวโน้มในการตัดสินใจเข้าหรือไม่เข้าร่วมกิจกรรมขององค์กรตามคนรัก