วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

จากการศึกษาพบว่าช่างธีรพันธุ์ ธรรมานุกูล มีความชื่นชอบลักษณะเสียงและรูปทรงซอด้วงแบบโบราณ จึงมุ่งสร้างซอด้วงในลักษณะการอนุรักษ์รูปทรงและลักษณะเสียงให้มีคุณภาพเหมือนซอโบราณ โดยพัฒนารูปทรง และสัดส่วนจากซอของร้านดุริยบรรณ ส่วนสัดส่วนของกระบอกซอ เลียนแบบมาจากซอด้วงของพระยาวิศุกรรมศิลปประสิทธิ์ กรรมวิธีการสร้างซอของช่างธีรพันธุ์ ธรรมานุกูล จะมีลักษณะเฉพาะในแต่ละขั้นตอน ได้แก่ การกลึงทวนล่างให้มีลักษณะเรียวแล้วป่องตรงกลาง การพันด้ายที่ขอบกระบอกซอ การกำหนดสัดส่วนของกระบอกซอให้เสียงมีนาสิก การสร้างลวดลายต่าง ๆ ให้มีความเหมาะสม และกรรมวิธีการสร้างที่ตามแบบโบราณ คือ การใช้ตะไบขัดตกแต่งส่วนโขนให้ได้เส้นโค้ง ที่สวยงาม การเน้นบริเวณบ่าโขนให้ตวัดและคม การกลึงลูกบิดโดยการใช้มีดกลึงหลาย ๆ ลักษณะ เพื่อให้งานมีความประณีต ได้รูปทรง ที่มีสัดส่วนสวยงาม การให้ความสำคัญกับกรรมวิธีการสร้างซอทุกขั้นตอนด้วยความใส่ใจ ทั้งการคัดเลือกวัสดุ การสร้างคันทวน การทำกระบอกซอ การกลึงลูกบิด การกลึงคันชัก การเหลาหย่อง การประกอบตัวซอ วิธีการทดสอบและตกแต่งเสียงซอด้วง อีกทั้งประสบการณ์ความรู้ ความเชี่ยวชาญชำนาญ และเข้าใจในศาสตร์ของเสียงดนตรีไทย รวมไปถึงการคำนึงถึงเอกลักษณ์ของซอไทย จึงทำให้ซอด้วงของช่างธีรพันธุ์ ธรรมานุกูล มีคุณภาพทั้งทางด้านกายภาพและลักษณะเสียง มีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับโดยทั่วไป