วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

เปรียบเทียบประสิทธิภาพของยาฟีโนไฟเบรต ขนาด 300 มก.ต่อวัน และ 100 มก.ต่อวัน และยาหลอก ในการลดระดับกรดยูริกในเลือด ในผู้ป่วยโรคเกาต์ ที่ยังมีระดับกรดยูริกในเลือดสูง หลังจากได้รับ ยาลดกรดยูริกที่เป็นมาตรฐานแล้ว ศึกษาผู้ป่วยโรคเกาต์ที่ยังมีระดับกรดยูริกในเลือดสูงหลังจากได้รับยาลดกรดยูริก ที่เป็นมาตรฐานแล้ว จำนวน 33 ราย โดยสุ่มเลือกให้ได้รับ ยาฟีโนไฟเบรต (Lexemin) ในขนาด 300 มก. (11 ราย) หรือ 100 มก. (11 ราย) หรือได้รับยาหลอก (11 ราย) เป็นเวลา 8 สัปดาห์ ผู้ป่วยทุกรายต้องไม่มีการปรับเปลี่ยนขนาดยาลดกรดยูริก (ยาอัลโลพิวรินอลหรือเบนซ์บรอมาโรน) อย่างน้อย 3 เดือนก่อนเข้าร่วมการวิจัย และไม่มีการเปลี่ยนแปลงขนาดของยาที่มีผลต่อระดับกรดยูริกในเลือดหรือในปัสสาวะในระหว่างการวิจัย จากนั้นนำผลต่างของระดับกรดยูริกในเลือดที่ลดลงมาเปรียบเทียบกันระหว่าง 3 กลุ่ม ผู้ป่วยโรคเกาต์ที่เข้าร่วมการวิจัย มีอายุเฉลี่ย+ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 58.3+-14.5 ปี และร้อยละ 78.8 เป็นเพศชาย ผู้ป่วย 32 ราย (ร้อยละ 97) ได้รับยาอัลโลพิวรินอลขนาดเฉลี่ย 121.1+-53.1 มก. ยาฟีโนไฟเบรตขนาด 300 มก.ต่อวัน และขนาด 100 มก.ต่อวัน สามารถลดระดับกรดยูริกในเลือดได้มากกว่ายาหลอกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยยาฟีโนไฟเบรตขนาด 300 มก.ต่อวัน สามารถลดระดับกรดยูริกในเลือด เฉลี่ย 1.6+-1.5 มก.ต่อดล. (ร้อยละ 20.9+-16.6) และยาฟีโนไฟเบรตขนาด 100 มก.ต่อวัน สามารถลดระดับกรดยูริกในเลือดเฉลี่ย 0.9+-0.8 มก.ต่อดล. (ร้อยละ 11.6+-9.4) ระดับกรดยูริกในปัสสาวะเพิ่มมากขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ เฉพาะกลุ่มที่ได้รับยาฟีโนไพเบรตขนาด 300 มก.ต่อวัน และผลข้างเคียงรุนแรงที่พบไม่มีความแตกต่างระหว่าง 3 กลุ่ม สรุปยาฟีโนไฟเบรตขนาด 300 มก.ต่อวัน. และขนาด 100 มก.ต่อวัน สามารถใช้เป็นยาเสริม เพื่อรักษาผู้ป่วยโรคเกาต์ ที่ยังมีระดับกรดยูริกในเลือดสูง หลังจากได้รับยาลดกรดยูริกที่เป็นมาตรฐานแล้วมากขึ้น โดยเฉพาะผู้ป่วยที่มีระดับไตรกลีเซอไรด์ในเลือดสูงร่วมด้วย