วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

งานวิจัยนี้เคลือบวาเนเดียมคาร์ไบด์ด้วยกระบวนการทีอาร์ดีบนดิสก์เหล็กกล้าเครื่องมือและอบคืนตัวในอากาศอย่างตั้งใจเพื่อให้เกิดวาเนเดียมออกไซด์หนาขึ้นบนชั้นเคลือบวาเนเดียมคาร์ไบด์ ไถลกับวงแหวนเหล็กกล้าไร้สนิมออสเทนนิติคโดยทดสอบการสึกหรอแบบ ริง-ออน-ดิสก์ เพื่อตรวจสอบพฤติกรรมไตรโบโลยี ทดสอบการสึกหรอที่ระยะทางไถล 2000 เมตร ความเร็ว การไถล 1.432 เมตรต่อวินาที แปรผันแรงกดตั้งแต่ 120 ถึง 320 นิวตัน ชั่งน้ำหนักวงแหวนก่อนและหลังทดสอบการสึกหรอ วิเคราะห์ส่วนผสมทางเคมีของภาคตัดขวางของวงแหวนด้วยเครื่อง EPMA วิเคราะห์ผิวดิสก์ด้วยเครื่อง XPS ผลทดสอบการสึกหรอแสดงว่าน้ำหนักที่สูญไปของเหล็กกล้าไร้สนิมเพิ่มขึ้นตามแรงกด ที่เพิ่มขึ้นจาก 120 ถึง 320 นิวตัน ผลวิเคราะห์ EPMA ของภาคตัดขวางของวงแหวน แสดงว่าผิววงแหวนมีปริมาณโครเมียมมากกว่าปริมาณเหล็กในออกไซด์ที่ผิวชิ้นงานที่แรงกด 120 นิวตัน ในขณะที่ปริมาณเหล็กมากกว่าปริมาณโครเมียมในออกไซด์ที่ผิวชิ้นงานที่แรงกด 320 นิวตัน ออกไซด์ที่มีปริมาณโครเมียมมากกว่าปริมาณเหล็กส่งผลให้น้ำหนักที่สูญไปของวงแหวนลดลง ผล XPS ของผิวดิสก์ก่อนและหลังทดสอบการสึกหรอ แสดงวาเนเดียมเพนทอกไซด์บนชั้นเคลือบวาเนเดียมคาร์ไบด์ซึ่งส่งผลให้การเกาะติดของเหล็กกล้าไร้สนิมบนดิสก์ที่เคลือบวาเนเดียม คาร์ไบด์ลดลง