การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อค้นหาดัชนีชี้วัดคุณลักษณะของทักษะการสื่อสาร สร้างและตรวจสอบคุณภาพแบบวัดทักษะการสื่อสาร รวมถึงพัฒนาเกณฑ์การวัดระดับทักษะการสื่อสารของผู้สมัครเข้าทำงานในองค์กรเอกชน โดยผู้วิจัยได้พัฒนากรอบแนวคิดการสร้างแบบวัดทักษะการสื่อสารสำหรับผู้ปฏิบัติงานในองค์กร และทำการสัมภาษณ์ผู้บริหารองค์กรด้านทรัพยากรบุคคล จากนั้นจึงนำข้อมูลมาสร้างแบบวัด ซึ่งพัฒนาขึ้นตามลักษณะเฉพาะที่ออกแบบตามหลักการสร้างแบบวัด และกำหนดเกณฑ์การวัด 3 ระดับ ดังนี้ 1) ระดับที่สามารถสื่อสารได้ในชีวิตประจำวัน 2) ระดับที่สามารถสื่อสารในการทำงานได้ในขั้นพื้นฐาน และ 3) ระดับที่สามารถสื่อสารในการทำงานได้อย่างมีประสิทธิผล แบบวัดที่สร้างขึ้นถูกนำไปตรวจสอบคุณภาพโดยผู้เชี่ยวชาญด้านการสื่อสาร ด้านทรัพยากรบุคคล และด้านการวัดและประเมินผล จำนวน 5 ท่าน และนำไปทดสอบใช้กับกลุ่มตัวอย่างจำนวน 130 คน ประกอบด้วย กลุ่มตัวอย่างนิสิตนักศึกษาจำนวน 100 คน และกลุ่มตัวอย่างผู้สมัครเข้าทำงานในองค์กร จำนวน 30 คน ผลการศึกษาพบว่า ดัชนีชี้วัดที่องค์กรใช้ในการวัดทักษะการสื่อสารของผู้สมัครเข้าทำงานในองค์กร ประกอบด้วยทักษะ 5 ด้าน คือ ทักษะการฟัง การพูด การอ่าน การเขียน และการสานสัมพันธ์ระหว่างบุคคลในองค์กร แบบวัดที่สร้างขึ้นมีลักษณะเป็นแบบวัดคำถามเชิงสถานการณ์ตามการรับรู้ของผู้สมัครจำนวน 20 คำถาม ข้อคำถามมีค่าความตรงระหว่าง 0.2-1 ค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.65 ค่าความยากเท่ากับ 0.62 และค่าอำนาจจำแนกเท่ากับ 0.53 หากผู้ตอบแบบวัดมีคะแนนรวม 20–33 คะแนน จัดว่ามีทักษะที่สามารถสื่อสารทั่วไปในชีวิตประจำวันได้ หากมีคะแนนรวม 34–47 คะแนน จัดว่ามีทักษะที่สามารถใช้ในการสื่อสารขั้นพื้นฐานที่จำเป็นในการทำงานได้ และหากมีคะแนนรวม 48–60 คะแนน จัดว่ามีทักษะที่สามารถสื่อสารเพื่อให้บรรลุเป้าหมายในการทำงานได้

วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558