วิทยานิพนธ์ (วท.ด.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558

การศึกษาวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการออกกำลังกายในน้ำอุ่นและน้ำเย็นต่อการทำงานของหลอดเลือดระดับมหภาคและระดับจุลภาคในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 และศึกษาเปรียบเทียบผลของการออกกำลังกายในน้ำอุ่นและน้ำเย็นต่อตัวแปรด้านสรีรวิทยา สุขสมรรถนะ สารชีวเคมีในเลือดและคุณภาพชีวิตในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 อาสาสมัครเป็นผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 อายุ 60-75 ปี จำนวน 40 คน แบ่งเป็น 3 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มปั่นจักรยานบนบก (n=13 คน) กลุ่มปั่นจักรยานในน้ำอุ่น (n=15 คน) และกลุ่มปั่นจักรยานในน้ำเย็น (n=12 คน) ทั้ง 3 กลุ่มออกกำลังกายที่ความหนัก 60-75% ของอัตราการเต้นของหัวใจสูงสุด การออกกำลังกายในแต่ละครั้ง ใช้เวลา 15 นาทีในเดือนแรก ใช้เวลา 20 นาที ในเดือนที่ 2 และใช้เวลา 30 นาที ในเดือนที่ 3 จำนวน 3 ครั้ง/สัปดาห์ ก่อนและหลังการฝึกออกกำลังกาย 12 สัปดาห์ อาสาสมัครได้รับการทดสอบตัวแปรด้านสรีรวิทยา สุขสมรรถนะ สารชีวเคมีในเลือด การทำงานของหลอดเลือดระดับมหภาคและจุลภาค และคุณภาพชีวิต วิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติโดยใช้การทดสอบความแปรปรวนแบบวัดซ้ำ และเปรียบเทียบรายคู่โดยใช้วิธีการทดสอบของบอนเฟอโรนี่ ผลการวิจัยพบว่า ภายหลังการฝึก 12 สัปดาห์ ทั้ง 3 กลุ่มการฝึกออกกำลังกายมีการปรับปรุงหน้าที่การทำงานของหลอดเลือดระดับมหภาคและระดับจุลภาค กลุ่มปั่นจักรยานในน้ำอุ่นมีอัตราการไหลของเลือดบริเวณส่วนล่างของร่างกายสูงกว่ากลุ่มปั่นจักรยานบนบกและกลุ่มปั่นจักรยานในน้ำเย็นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และยังพบว่ากลุ่มปั่นจักรยานในน้ำอุ่นมีระดับไนตริกออกไซด์เพิ่มขึ้นและมาลอนไดอัลดีไฮด์ลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 อีกทั้ง 3 กลุ่มการฝึกออกกำลังกายมีสมรรถภาพการใช้ออกซิเจนและคุณภาพชีวิตเพิ่มขึ้นหลังจากฝึกออกกำลังกาย 12 สัปดาห์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 สรุปผลการวิจัย การออกกำลังกายด้วยการปั่นจักรยานบนบก การปั่นจักรยานในน้ำอุ่น และการปั่นจักรยานในน้ำเย็นสามารถปรับปรุงการทำงานของหลอดเลือดระดับมหภาคและระดับจุลภาคได้ในผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 อย่างไรก็ตาม การออกกำลังกายด้วยการปั่นจักรยานในน้ำอุ่นช่วยปรับปรุงหลอดเลือดระดับจุลภาคได้อย่างมีประสิทธิภาพมากกว่าการออกกำลังกายด้วยการปั่นจักรยานบนบกและการปั่นจักรยานในน้ำเย็น