วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

สำหรับโครงการก่อสร้างระหว่างส่วนราชการกับผู้รับจ้างซึ่งส่วนใหญ่เป็นหน่วยงานของเอกชน คู่สัญญาต้องปฏิบัติตามสัญญาจ้างแนบท้ายระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการพัสดุ พ.ศ. 2535 ซึ่งเงื่อนไขสัญญาจ้างราชการกล่าวถึงสิทธิการขยายระยะเวลาปฏิบัติงาน งดหรือลดค่าปรับไว้ แต่ในทางปฏิบัติมักเกิดข้อพิพาทระหว่างคู่สัญญาเนื่องจากการบริหารงานภายใต้เงื่อนไขสัญญาจ้างดังกล่าว ดังนั้นงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ข้อบกพร่อง พร้อมทั้งเสนอแนะแนวทางการปรับปรุงและพัฒนาแบบสัญญาจ้างก่อสร้างราชการ ในส่วนข้อกำหนดการขยายระยะเวลาการดำเนินงานก่อสร้างให้มีความชัดเจนและรัดกุมมากยิ่งขึ้น เพื่อให้สัญญาจ้างก่อสร้างราชการเป็นเครื่องมือที่ประสิทธิภาพให้การบริหารโครงการ ขั้นตอนการศึกษาประกอบด้วย การศึกษาเงื่อนไขสัญญาจ้างก่อสร้างราชการและเก็บรวบรวมข้อพิพาทที่เกี่ยวข้องจาก1)เอกสารตอบข้อหารือปัญหาเกี่ยวกับระเบียบว่าด้วยการพัสดุที่เกี่ยวข้องกับงานก่อสร้าง ของกรมบัญชีกลาง 2)หนังสือรวบรวมคำวินิจฉัยกรมอัยการ และ3)เอกสารคำพิพากษาและคำสั่งศาลปกครองสูงสุด เพื่อให้ทราบข้อบกพร่องของเงื่อนไขสัญญาจ้างก่อสร้างราชการ และศึกษาเงื่อนไขสัญญาจ้างนานาชาติจำนวน 6 ฉบับ ได้แก่ FIDIC(1999) EJCDC (2002) JCT(2005) AIA(2007) NEC(3) และICE (7) คำวินิจฉัยหรือข้อหารือต่างๆ และเอกสารทางวิชาการเพื่อใช้เป็นแนวทางในการปรับปรุงเงื่อนไขสัญญาจ้างราชการ ผลการศึกษาสรุปได้ว่าเงื่อนไขสัญญาจ้างก่อสร้างราชการไม่มีความชัดเจนในส่วนของ1)พฤติการณ์ที่ให้สิทธิการขยายระยะเวลาปฏิบัติงาน 2)ขั้นตอนการเรียกร้องสิทธิและ3)การพิจารณาระยะเวลาของการขยายเวลา และค่าปรับ เงื่อนไขสัญญาจ้างก่อสร้างราชการจึงควรระบุถึงคำนิยามและตัวอย่างพฤติการณ์ที่ผู้รับจ้างควรได้รับสิทธิการขยายระยะเวลา ขั้นตอนที่ผู้รับจ้างต้องปฏิบัติเพื่อเรียกร้องสิทธิและระยะเวลาที่ผู้ว่าจ้างควรใช้ในการพิจารณาและตอบสนอง การคำนวณระยะเวลาการขยายระยะเวลา และหน้าที่ของผู้รับจ้างเพื่อช่วยให้ผู้ว่าจ้างสามารถพิจารณาสิทธิการขยายระยะเวลา งดและลดค่าปรับได้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น