วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2544

ศึกษาความเหมาะสมของการนำสัญญามาตรฐาน FIDIC (1999) มาใช้ในอุตสาหกรรมก่อสร้างของประเทศไทย เพื่อวิเคราะห์ปัญหาของสัญญา FIDIC (1999) รวมถึงการเสนอแนะแนวทางในการป้องกันปัญหาดังกล่าว ขั้นตอนของการศึกษาประกอบด้วย ศึกษาเอกสารที่เกี่ยวข้อง วิเคราะห์ปัญหาขั้นต้นของสัญญา ประเมินความเหมาะสมในการนำสัญญามาตรฐาน FIDIC (1999) มาใช้ในประเทศไทย และประเมินผลกระทบของปัญหาต่อประสิทธิภาพในการบริหารสัญญา และวิเคราะห์หาแนวทางการป้องกันปัญหาดังกล่าว การประเมินความเหมาะสมในการนำสัญญามาใช้ในประเทศไทย และการประเมินผลกระทบต่อประสิทธิภาพในการบริหารสัญญา ใช้วิธีการทำแบบสอบถามความคิดเห็นของ ผู้ที่เกี่ยวข้องกับการใช้สัญญาจ้างก่อสร้างทุกฝ่าย ได้แก่ ฝ่ายผู้ว่าจ้าง ฝ่ายวิศวกรผู้ควบคุมงาน และฝ่ายผู้รับจ้าง จำนวน 82 คน โดยใช้เทคนิคการหาฉันทามติ วิธีเดลฟายแบบปรับปรุง (Modified Delphi Technique) ผลการศึกษาสรุปว่า สัญญามาตรฐาน FIDIC (1999) เป็นสัญญาที่สามารถนำมาใช้ในประเทศไทยได้อย่างมีประสิทธิภาพ แต่อย่างไรก็ตาม สัญญา FIDIC (1999) ยังคงมีปัญหาซึ่งสามารถที่จะปรับปรุงแก้ไข เพื่อให้สามารถนำมาใช้ในประเทศไทยได้ อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้นจำนวนทั้งสิ้น 13 ปัญหา แบ่งเป็นปัญหาด้านคุณภาพ ด้านต้นทุนและการเงิน ด้านเวลา และด้านสิทธิและหน้าที่อื่นๆ ของคู่สัญญา ปัญหาซึ่งผู้ซึ่งเกี่ยวข้องกับการใช้สัญญาจ้างเห็นว่า มีผลต่อประสิทธิภาพการบริหารสัญญามากที่สุด 3 อันดับแรก ได้แก่ 1) ปัญหาการไม่กำหนดระยะเวลาแก่วิศวกร ในการทำหน้าที่พิจารณาตามที่กำหนดไว้ในสัญญา 2) ปัญหาการไม่กำหนดให้วิศวกรจะต้องได้รับความเห็นชอบ จากผู้ว่าจ้างก่อนสั่งเปลี่ยนแปลงงานที่สำคัญ และ 3) ปัญหาความเป็นกลางของวิศวกร แนวทางการแก้ไขปัญหาดังกล่าวได้แก่ การกำหนดระยะเวลาแก่วิศวกรในการปฏิบัติหน้าที่ตามสัญญา การกำหนดให้วิศวกรต้องได้รับความเห็นชอบ จากผู้ว่าจ้างก่อนสังเปลี่ยนแปลงงานที่สำคัญ ปัญหาความเป็นกลางของวิศวกร เป็นปัญหาที่ยังไม่มีแนวทางแก้ไขที่สมบูรณ์ จึงเป็นข้อเสนอแนะการวิจัยในอนาคตต่อไป