วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2543

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ศึกษาถึงข้อกำหนดว่าด้วยการระงับข้อพิพาทใน clause 67 ของแบบสัญญาก่อสร้างมาตรฐานสำหรับงานก่อสร้างวิศวกรรมโยธา ฉบับที่เรียกว่า Red Book ซึ่งจัดทำและเผยแพร่โดยสหพันธ์นานาชาติที่ปรึกษาทางวิศวกรรม (Federation Internationale Des Ingenieurs-Conseils "FIDIC") ที่กำหนดให้มีการระงับข้อพิพาทโดยวิศวกรและอนุญาโตตุลาการภายใต้กฎข้อบังคับของสถาบันอนุญาโตตุลาการหอการค้านานาชาติ (ICC International Court of Arbitration) โดยศึกษาในกรณีข้อพิพาทที่เกิดจากสัญญาก่อสร้างหลายฉบับที่เกี่ยวเนื่องกันเป็นชุดจะเป็นข้อพิพาทพหุภาคีที่เกี่ยวพันคู่กรณีหลายฝ่าย ซึ่งมิได้เป็นคู่กรณีในข้อตกลงอนุญาโตตุลาการฉบับเดียวกัน ทำให้เกิดกระบวนพิจารณาการระงับข้อพิพาทสองคดีหรือหลายคดีที่มีองค์คณะอนุญาโตตุลาการที่แตกต่างกันหลายองค์คณะ ทำให้การวินิจฉัยชี้ขาดข้อพิพาทต้องเสียค่าใช้จ่ายอย่างมาก และเป็นการสิ้นเปลืองเวลาเพราะคู่กรณีอาจต้องเข้าร่วมในการพิจารณคดีหลายครั้ง รวมทั้งทำให้มีการรับฟังพยานหลักฐานขององค์คณะอนุญาโตตุลาการหลายองค์คณะมีความแตกต่างกัน ส่งผลให้คำชี้ขาดขององค์คณะอนุญาโตตุลาการสององค์คณะขัดแย้งกัน จากการศึกษาพบว่าข้อกำหนดว่าด้วยการระงับข้อพิพาทใน clause 67 ได้ใช้กฎอนุญาโตตุลาการของสถาบันอนุญาโตตุลาการหอการค้านานาชาติ สำหรับการระงับข้อพิพาทโดยอนุญาโตตุลาการซึ่งมีกฎข้อบังคับว่าด้วยการรวมพิจารณาคดี เพื่อให้มีกระบวนพิจารณาอนุญาโตตุลาการเดียวกัน ผลการศึกษาพระราชบัญญัติอนุญาโตตุลาการ พ.ศ. 2530 และข้อบังคับของสถาบันอนุญาโตตุลาการ กระทรวงยุติธรรม ไม่มีบทบัญญัติว่าด้วยการรวมพิจารณาคดีที่เกิดจากการอนุญาโตตุลาการที่เกี่ยวเนื่องเป็นชุดข้อเสนอในการแก้ไขปัญหาดังกล่าวจึงสมควรให้มีการแก้ไขข้อบังคับของสถาบันอนุญาโตตุลาการ กระทรวงยุติธรรม ให้มีข้อบังคับว่าด้วยการรวมพิจารณาคดี เพื่อให้สมาคมวิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทยได้นำไปใช้ต่อไป