วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547

ศึกษา 1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาฟิสิกส์ของนักเรียน ที่ได้รับการฝึกจินตนาการกับนักเรียนที่ไม่ได้รับการฝึกจินตนาการ ในการเรียนการสอนวิชาฟิสิกส์ 2) ความสามารถในการจินตนาการเกี่ยวกับความรู้ฟิสิกส์ของนักเรียน ที่ได้รับการฝึกจินตนาการในการเรียนการสอนวิชาฟิสิกส์ กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนสันติราษฎร์วิทยาลัย กรุงเทพมหานคร ปีการศึกษา 2547 ซึ่งแบ่งออกเป็น 2 กลุ่มๆ ละ 30 คนคือ กลุ่มทดลองเป็นกลุ่มที่ได้รับการฝึกจินตนาการในการเรียนการสอนวิชาฟิสิกส์ และกลุ่มเปรียบเทียบเป็นกลุ่มที่ไม่ได้รับการฝึกจินตนาการในการเรียนการสอนวิชาฟิสิกส์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ 1) แบบทดสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาฟิสิกส์ ซึ่งมีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.63 และ 2) แบบวัดความสามารถในการจินตนาการเกี่ยวกับความรู้ฟิสิกส์ ฉบับก่อนการทดลองและหลังการทดลอง ซึ่งมีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.82 และ 0.87 ตามลำดับ สถิติที่ใช้ในการวิจัยคือ ค่าเฉลี่ย ค่าเฉลี่ยร้อยละ ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบค่าที ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. หลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาฟิสิกส์ 70.68% ซึ่งอยู่ในระดับดี และสูงกว่ากลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 2. หลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยความสามารถในการจินตนาการเกี่ยวกับความรู้ฟิสิกส์ สูงกว่าก่อนการทดลอง และสูงกว่ากลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05