วิทยานิพนธ์ (ศป.ด.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

วีดีโออาร์ต : ทุกวันฉันยังกลัว มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างสรรค์ผลงานในรูปแบบวีดีโออาร์ต และสื่อให้สังคมได้ตระหนักถึงการใช้ชีวิตอยู่อย่างหวาดระแวง ผ่านการสร้างสรรค์จากผู้หญิงที่ได้รับความสูญเสียคู่ชีวิตจากเหตุการณ์ความไม่สงบใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ ผู้วิจัยใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลภาคสนามในอำเภอเมือง จังหวัดยะลา อำเภอ ยะรัง จังหวัดปัตตานี และอำเภอเมือง อำเภอเจาะไอร้อง จังหวัดนราธิวาส ระหว่างวันที่ 15 มกราคม 2555 ถึง 16 กุมภาพันธ์ 2555 เป็นเวลา 1 เดือน ทำการสัมภาษณ์ผู้หญิงอายุระหว่าง 35 – 45 ปี ทั้งหมด 18 คน เพื่อทำความเข้าใจมุมมอง ความรู้สึก อารมณ์ ของผู้หญิงที่ใช้ชีวิตในสภาวะหวาดระแวง ใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ โดยผู้วิจัยได้ทำการถ่ายภาพทั้งหมด 45 ชม. การสร้างสรรค์วีดีโออาร์ต เป็นการนำเรื่องราว บรรยากาศโดยให้เห็นถึงการใช้ชีวิตอยู่ วัฒนธรรม และอัตลักษณ์เฉพาะ ซึ่งประกอบด้วย 3 เรื่องราว ได้แก่ 1) บรรยากาศสวนยาง 2) ประเพณีสังสรรค์การดื่มชาของผู้ชายมุสลิม 3) ผู้หญิงที่ได้รับความสูญเสียจากเหตุการณ์ ซึ่งทั้ง 3 เรื่องราวได้นำมาประสานกันจนเป็นเรื่องที่สื่อให้เห็นถึงภาพรวมของการใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ของผู้หญิงที่ได้รับผลกระทบ เป็นวีดีโออาร์ต ความยาว 10 นาที จากการเฝ้ามองการดำเนินชีวิต แบบแผนวิถีชีวิต สภาวะในธรรมชาติ บริบทแวดล้อม ผู้วิจัยได้เชื่อมโยงกลุ่มที่เกิดขึ้นซ้ำ ๆ รวมทั้งภาพเหตุการณ์ความรุนแรงที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำอีก นำมาซึ่งวงจรของสภาวะอารมณ์มนุษย์ที่เป็นวัฎจักรของความหวาดระแวงอันไม่รู้จบ การทำซ้ำของภาพนิ่งและภาพเคลื่อนไหวในมุมมองของผู้วิจัยจึงเกิดขึ้น และถือเป็นแนวคิดหลักร่วมกับการใช้แนวคิดการโหยหาที่ผู้วิจัยใช้เป็นแนวคิดหลักในการสร้างสรรค์ผลงานวีดีโออาร์ตชิ้นนี้