วิทยานิพนธ์ (ศป.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547

บทประพันธ์เพลง โหมโรงพิสดารสารพัน ผู้ประพันธ์ได้ประพันธ์ขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างบทประพันธ์เพลงที่มีความแตกต่างและความหลากหลายของเทคนิคการประพันธ์อยู่ในบทประพันธ์เดียวกัน รูปแบบของการประพันธ์ส่วนใหญ่ในบทเพลงนี้จะเป็นดนตรีบริสุทธิ์โดยมีรากฐานของแนวทำนองหลักที่สร้างมาจากบันไดเสียงยิปซี รูปแบบการประพันธ์ที่สำคัญที่ใช้ในบทประพันธ์นี้คือการเล่นแนวคิดการพัฒนาหน่วยทำนองย่อยเอก ซึ่งแนวทำนองต่าง ๆ และการประสานเสียงเกิดจากการสร้างและพัฒนาด้วยเทคนิคและวิธีการต่าง ๆ ลักษณะโครงสร้างโดยรวมของบทประพันธ์นี้เป็นบทประพันธ์ประเภทโหมโรงสำหรับวงซิมโฟนีออร์เคสตรามีหนึ่งท่อนแบ่งเป็นสามช่วง โดยมีอัตราความเร็วคือ เร็วปานกลาง – ช้า – เร็วมาก มีความยาวประมาณ 18 นาที บทประพันธ์นี้อยู่บนพื้นฐานของระบบโทนาลิตีในลักษณะที่ให้ความสำคัญกับศูนย์กลางเสียงแต่ไม่อยู่ที่ จะมีการย้ายไปยังศูนย์กลางเสียงอื่น ๆ โดยมีโน้ตโดเป็นศูนย์กลางเสียงหลัก พื้นผิวของบทประพันธ์มีการใช้ทั้งโฮโมโฟนี เฮเทโรโฟนี ประกอบกับเทคนิคการประพันธ์ ได้แก่ การซ้ำในรูปแบบต่าง ๆ การเลียนแบบ การพลิกกลับ การถอยกลับ การขยายส่วน การย่อส่วน การใช้กลุ่มเสียงกัด การใช้กลุ่มโน้ตหรือเพเดิลโน้ต เป็นต้น