วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2531

ในงานวิจัยนี้ได้ศึกษาลักษณะและปริมาณน้ำเสียประเภทต่างๆ รวมทั้งค่าสมมูลประชากร (สป.) ตลอดจนปริมาณความสกปรกที่ระบายสู่แม่น้ำเจ้าพระยาจากกิจกรรม 4 ประเภท คือ โรงพยาบาล ภัตตาคาร ตลาด และห้างสรรพสินค้า ผลการศึกษาพบว่า โรงพยาบาล ระบาย ก) น้ำครัว น้ำเสีย และน้ำส้วม และ ข) น้ำทิ้งรวมมีค่าสมมูลประชากร (สป.) เท่ากับ 63.5 และ 32.5 กตตว. ตามลำดับ ปริมาณน้ำเสียเฉลี่ยเท่ากับ 766 และ 746 ลตตว. และฟีกแฟกเตอร์เท่ากับ 2.12 และ 1.89 ภัตตาคาร ระบาย ก) น้ำเสีย + น้ำครัว ข) น้ำส้วมบำบัดแล้ว และ ค) น้ำทิ้งรวมมีค่าสมมูลประชากรเท่ากับ 55, 1.8 และ 53 ก./ตร.ม. –ว. ปริมาณน้ำเสียเฉลี่ยสำหรับน้ำเสีย + น้ำครัว น้ำส้วมบำบัดแล้ว และน้ำทิ้งรวมเท่ากับ 55, 9 และ 58 ล./ตร.ม. –ว. ตามลำดับ และฟีกแฟกเตอร์เท่ากับ 2.66, 4.01 และ 2.65 ตลาดระบายน้ำเสียมีค่าสมมูลประชากรเท่ากับ 21.2 ก./ตร.ม. –ว. ปริมาณน้ำเสียเฉลี่ยเท่ากับ 18.69 ล./ตร.ม. –ว. และฟีกแฟกเตอร์เท่ากับ 2.78 ห้างสรรพสินค้า ระบายน้ำครัว น้ำเสีย และน้ำส้วมและน้ำทิ้งรวมมีค่าสมมูลประชากรเท่ากับ 0.39 และ 0.27 ก./ตร.ม. –ว. ปริมาณน้ำเสียเฉลี่ยสำหรับน้ำครัว น้ำเสียและน้ำส้วม และน้ำทิ้งรวมเท่ากับ 4.78 และ 4.32 ล./ตร.ม. –ว. ตามลำดับ และฟีกแฟกเตอร์เท่ากับ 1.06 และ 1.12 ปริมาณของเสียรวมจากโรงพยาบาล ภัตตาคาร ตลาด และห้างสรรพสินค้า ที่ระบายสู่แม่น้ำเจ้าพระยา คำนวณได้เท่ากับ 660, 49, 659, 5,218 และ 363 กก.บีโอดี/วัน