วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2537

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากิจกรรมการบริหารงานวิชาการของฝ่ายการพยาบาลโรงพยาบาลสังกัดสำนักการแพทย์ กรุงเทพมหานครและเปรียบเทียบการบริหารงานขั้นปฏิบัติและประเมินผล จำแนกตามโรงพยาบาล เครื่องมือการวิจัยคือแบบตรวจสอบรายการและแบบสอบถามที่มีความตรงและความเที่ยงซึ่งผู้วิจัยได้สร้างขึ้น ผลการวิจัยพบว่า 1. ผู้บริหารงานวิชาการของฝ่ายการพยาบาลร้อยละ 60 ขึ้นไปรายงานว่าได้ปฏิบัติกิจกรรมขั้นวางแผนส่วนใหญ่ได้รับการปฏิบัติกิจกรรมที่ผู้บริหารงานวิชาการรายงานไม่ถึงร้อยละ 60 คือ 1) การจัดทำแบบสำรวจความต้องการการพัฒนาบุคลากร 2) การวางแผนเรื่องการศึกษาต่อต่างประเทศ 3) การจัดทำมาตรฐานการพยาบาลเพื่อตรวจสอบคุณภาพทางการพยาบาล 4) การกำหนดนโยบายและแนวปฏิบัติการส่งเสริมการค้นคว้าวิจัยและ 5)การหาทุนสนับสนุนการค้นคว้าวิจัย 2. กิจกรรมการบริหารงานวิชาการขั้นปฏิบัติรายกิจกรรมและรวมทุกด้านอยู่ในระดับ”ปานกลาง” เปรียบเทียบการปฏิบัติทุกด้านคือการพัฒนาบุคลากรการส่งเสริมงานวิชาการและการค้นคว้าวิจัย จำแนกตามโรงพยาบาลพบว่ามีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3.กิจกรรมการบริหารงานวิชาการขั้นประเมินผลในด้านการพัฒนาบุคลากรและการส่งเสริมงานวิชาการอยู่ในระดับ “ปานกลาง” ด้านการค้นคว้าวิจัยอยู่ในระดับ “น้อย” เปรียบเทียบการประเมินผลด้านการพัฒนาบุคลากรและการค้นคว้าวิจัยจำแนกตามโรงพยาบาลว่ามีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4.ผู้บริหารงานวิชาการของฝ่ายการพยาบาลรายงานปัญหาในขั้นการวางแผนคือขาดงบประมาณและผู้บริหารมีภาระรับผิดชอบมาก ขั้นปฏิบัติคือสถานที่ วัสดุ อุปกรณ์ มีไม่เพียงพอและไม่เหมาะสมขั้นประเมินผลคือขาดงบประมาณในการประเมินผล