วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2530

วิทยานิพนธ์เล่มนี้มีความมุ่งหมายที่จะศึกษาจริยธรรมของท้าววิกรมาทิตย์ผู้ได้รับยกย่องว่าเป็นพระราชาผู้มีจริยธรรมดีเลิศ เป็นแบบอย่างของพระราชาในอุดมคติ และจริยธรรมอื่นๆ ที่สอดแทรกไว้ในนิทานวิกรมจริตเพื่อสอนจริยธรรมให้แก่ชนชั้นสูง และคนทั่วไป เพราะจากบันทึกของหลวงจีนฟาเหียนแสดงให้เห็นว่าจริยธรรมของพระราชาและคนทั่วไปเป็นรากฐานสำคัญที่ทำให้สังคมของคนอินเดียในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 5 ซึ่งเป็นรัชสมัยของพระเจ้าจันทรคุปต์ที่ 2 ผู้มีสมัญญานามว่า วิกรมาทิตย์ มีความสงบสุขและเจริญรุ่งเรืองมากกว่าสมัยใดๆ เนื้อเรื่องของวิทยานิพนธ์แบ่งออกเป็น 5 บทคือ บทที่ 1 เป็นบทนำกล่าวถึงความเป็นมาของปัญหา ความมุ่งหมายในการวิจัย ขอบเขตของการวิจัยวิธีดำเนินการวิจัย และประโยชน์ที่จะได้รับจากการวิจัย บทที่ 2 ว่าด้วยการศึกษาเกี่ยวกับนิทานวิกรมจริตฉบับภาษาสันสกฤต 4 ฉบับ ซึ่งฉบับภาคใต้เป็นฉบับที่ใกล้เคียงกับต้นฉบับดั้งเดิมมากที่สุด และวิทยานิพนธ์เล่มนี้ได้ใช้ฉบับของภาคใต้เป็นหลักในการศึกษาวิเคราะห์ บทที่ 3 ว่าด้วยจริยธรรมในนิทานวิกรมจริต ซึ่งมีจริยธรรมข้อความเสียสละเป็นจริยธรรมสำคัญของท้าววิกรมาทิตย์ ของชนชั้นสูงและของคนทั่วไป บทที่ 4 ว่าด้วยจริยธรรมที่สามารถนำมาใช้ในสังคมไทยปัจจุบันและจริยธรรมที่ไม่สามารถนำมาใช้ในสังคมไทยปัจจุบัน จริยธรรมที่สามารถนำมาใช้ในสังคมไทยปัจจุบันนั้น บางข้อสามารถนำมาใช้ได้โดยตรง และบางข้อต้องนำมาประยุกต์ก่อนใช้ บทที่ 4 เป็นบทสรุปและข้อเสนอแนะ สาระสำคัญของวิทยานิพนธ์เรื่องนี้อยู่ที่การศึกษาวิเคราะห์จริยธรรมของท้าววิกรมาทิตย์ จริยธรรมของคนในสังคม จริยธรรมข้อที่สำคัญที่สุด และจริยธรรมที่ควรนำมาใช้ในสังคมปัจจุบัน