วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546

วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์ที่จะแสดงให้เห็นมโนทัศน์เรื่องการกำหนดตนเองของแครอลกิลลิแกนในจริยศาสตร์แห่งความอาทร โดยเปรียบเทียบมโนทัศน์ดังกล่าวในจริยศาสตร์แห่งความอาทรกับในจริยศาสตร์กระแสหลักโดยแนวคิดของจริยศาสตร์ของอิมมานูเอล คานท์ ซึ่งมองมโนทัศน์เรื่องการกำหนดตนเองบนพื้นฐานของธรรมชาติที่มีเหตุผลของมนุษย์ มโนทัศน์เรื่องการกำหนดตนเองของกิลลิแกนตั้งอยู่บนพื้นฐานของการมีบริบทและความสัมพันธ์ ซึ่งคือการกำหนดตนเองในความหมายของการวิพากษ์ตนเอง มโนทัศน์ดังกล่าวได้สลายขั้วตรงข้ามระหว่าง เหตุผลกับอารมณ์ ความเป็นสากลกับความเฉพาะ และความเป็นกลางกับอคติ โดยการใช้ 'ตรรกะทางจิตวิทยา' ในการสลายขั้วดังกล่าวกิลลิแกนได้ให้นิยามใหม่แก่มโนทัศน์เรื่องความเป็นกลางด้วยวิธีที่เรียกว่า 'วิธีการเข้าถึงความจริง' ข้อสรุปที่ได้จากการวิจัยนี้คือการกำหนดตนเองในความหมายของการวิพากษ์ตนเองเป็นมโนทัศน์ที่มีเหตุผลใช้ได้ อีกทั้งมีมุมมองที่ 'เป็นกลาง' ในการตัดสินทางศีลธรรม