โครงงานทางจิตวิทยานี้เป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาตามหลักสูตรปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยา คณะจิตวิทยา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปีการศึกษา 2555

A senior project submitted in partial fulfillment of the requirements for the Degree of Bachelor of Science in Psychology, Faculty of Psychology, Chulalongkorn University, Academic year 2012

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อมุ่งศึกษาถึงความสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบการเห็นคุณค่าในตนเองสูงแบบ ปกป้องตน (เห็นคุณค่าในตนเองแบบเด่นชัดสูงแต่เห็นคุณค่าในตนเองแบบแอบแฝงต่ำ) กับการมีความเชื่อเหมารวม เจตคติรังเกียจกลุ่ม และแนวโน้มการกีดกันทางสังคมต่อสมาชิกของกลุ่มเชื้อชาติอื่นเมื่อเทียบกับ การเห็นคุณค่าในตนเองสูงแบบมั นคง (เห็นคุณค่าในตนเองแบบเด่นชัดสูงและเห็นคุณค่าในตนเองแบบ แอบแฝงสูง) โดยกลุ่มตัวอย่างนักศึกษามหาวิทยาลัยระดับชัน ปริญญาตรี จำนวน 141 คน (เพศชาย 84 คน เพศหญิง 57 คน อายุเฉลี ย 19.88 ปี) ตอบมาตรวัดการเห็นคุณค่าในตนเองแบบเด่นชัด ทำการทดสอบการ เชื่อมโยงการเห็นคุณค่าในตนเองแบบแอบแฝง ตอบมาตรความเชื่อเหมารวมต่อชาวกัมพูชา การทดสอบการเชื่อมโยงเจตคติรังเกียจกลุ่มต่อชาวกัมพูชาแบบแอบแฝง มาตรวัดเจตคติรังเกียจกลุ่มต่อชาวกัมพูชาแบบ เด่นชัด และมาตรวัดแนวโน้มการกีดกันทางสังคมต่อชาวกัมพูชา ผลการวิเคราะห์การถดถอยเชิงชัน แสดงให้เห็นว่า ผู้เห็นคุณค่าในตนเองแบบปกป้องตนรายงานเจตคติ รังเกียจกลุ่มแบบเด่นชัดต่อชาวกัมพูชา สูงกว่าผู้เห็นคุณค่าในตนเองสูงแบบมั่นคงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ผู้เห็นคุณค่าในตนเองสูงแบบปกป้องตนยังมีแนวโน้มเห็นด้วยกับการแสดงพฤติกรรมกีดกันทางสังคมต่อชาว กัมพูชาในสถานการณ์ที่ไม่เกี่ยวข้องกับกิจกรรมการเรียน มากกว่าผู้เห็นคุณค่าในตนเองสูงแบบมั่นคง