วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2532

การวิจัยครั้งนี้ เกี่ยวข้องกับการออกแบบอุปกรณ์กระบวนการโคแอกกูเลชันสำหรับชนบทและศึกษาประสิทธิภาพของอุปกรณ์กระบวนการโคแอกกูเลชันสำหรับชนบท โดยทำการทดลองเปรียบเทียบกับอุปกรณ์จาร์เทสต์ ใช้โคแอกกูแลนท์สองชนิดคือ สารส้ม และปูนขาว ดำเนินการทดลองแบบแบทช์ (Batch) น้ำดิบที่ใช้ในการทดลองแบ่งออกเป็นสองชนิดคือ น้ำดิบจากบ่อตื้น ตำบลร่อนพิบูลย์ อำเภอร่อนพิบูลย์ จังหวัดนครศรีธรรมราช และน้ำดินสังเคราะห์ที่เตรียมจากสารประกอบโชเดียมอาร์เซเนตผสมกับน้ำประปา ทำการทดลองที่ระดับความเข้มข้นสารหนูในน้ำประมาณ 4.5 และ 1.2 มิลลิกรัมต่อสิตร แปรค่าปริมาณสารส้มตั้งแต่ 20-160 มิลลิกรัมต่อลิตรที่พีเอช 6.6-6.9 และแปรค่าปริมาณปูนขาวตั้งแต่ 10-400 มิลลิกรัมต่อลิตรที่พีเอช 9. 1% 11.4 ผลการวิจัยพบว่า สารส้มสามารถให้ประสิทธิภาพการกำจัดมากกว่า 90 เปอร์เซ็นต์ที่ปริมาณการใช้สารส้มมากกว่า 120 มิลลิกรัมต่อลิตรขึ้นไป และมีพีเอชที่เหมาะสม 6.6-6.9 สำหรับปูนขาวพบว่าสามารถให้ประสิทธิภาพการกำจัดมากกว่า 78 เปอร์เซ็นต์ ที่ปริมาณการใช้ปูนขาวมากกว่า 300 มิลลิกรัมต่อลิตรขึ้นไป และมีพีเอชที่เหมาะสม 11.1-11.4 การกรองด้วยถังทรายกรองช้าที่อัตราการกรอง 0.3 เมตร3 / เมตร2 ชั่วโมง สามารถเพิ่มประสิทธิภาพได้เพียงเล็กน้อยและมีอายุการกรองสั้น ผลการวิจัยสามารถสรุปได้ว่าประสิทธิภาพของอุปกรณ์กระบวนการโคแอกกูเลชันสำหรับชนบทสามารถเปรียบเทียบได้อย่างใกล้เคียงกับอุปกรณ์จาร์เทสต์